Εργολάβοι ή ελαστικές εργασιακές σχέσεις; Ένα λάθος ερώτημα…

Το Υπουργείο Υγείας  απέστειλε εγκύκλιο στις  διοικήσεις των ΥΠΕ και των Νοσοκομείων  η οποία αναφέρεται στη δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων μίσθωσης έργου με εργαζόμενους των συνεργείων.

ΟΙ συμβάσεις αυτές αφορούν τις υπηρεσίες καθαριότητας, σίτισης και φύλαξης και μπορούν να υπογράφονται μεταξύ του Νοσοκομείου και εργαζομένων που εργάζονται ή εργάστηκαν στο παρελθόν στα ιδιωτικά συνεργεία. Στην εγκύκλιο  περιγράφεται η διαδικασία με την οποία υπογράφονται οι ατομικές συμβάσεις μίσθωσης έργου και τα κριτήρια επιλογής των εργαζομένων που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον..

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, η εγκύκλιος αποτελεί συνέχεια του άρθρου 97 του νόμου 4368/2016, που παρουσιάζεται ως «παράλληλο» πρόγραμμα της κυβέρνησης.

Επειδή η συγκεκριμένη εγκύκλιος προβάλλεται από πολλά  μέσα με βαρύγδουπους τίτλους όπως «Τέλος τα ιδιωτικά συνεργεία στα Νοσοκομεία» πρέπει να τονιστεί ότι  σε καμία περίπτωση δεν καταργούνται τα συνεργεία καθαριότητας αφού η απόφαση για υπογραφή συμβάσεων έργου αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια των διοικήσεων.

Αυτό που δεν αναφέρει ο Υπουργός Υγείας, είναι ότι αντίστοιχη δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων υπήρχε από τα μέσα του 2015, χωρίς μάλιστα αυτές να είναι υποχρεωτικά συμβάσεις έργου (μπλοκάκια), και το Υπ. Υγείας δεν κινήθηκε σε αυτή την κατεύθυνση. Μάλιστα την ίδια ώρα που δηλώνει υποτίθεται την πρόθεση για κατάργηση των συνεργείων συνεχίζει να «τρέχει» μεγάλους διαγωνισμούς για ανάθεση της καθαριότητας σε εργολάβους για ομάδες Νοσοκομείων.

Ταυτόχρονα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι η δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων έργου (μπλοκάκια) μπορεί να φτάσει χρονικά μέχρι το τέλος του 2017, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για την σύσταση μόνιμων θέσεων και κατάργηση των συνεργείων και των ελαστικών μορφών εργασίας. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότιη σημερινή κυβέρνηση, που έχει προσδεθεί στο ίδιο μνημονιακό άρμα με τις προηγούμενες, υλοποιεί και τις μνημονιακές της δεσμεύσεις που προβλέπουν πως για να συσταθεί μία μόνιμη οργανική θέση, πρέπει ταυτόχρονα να καταργηθεί μία άλλη. Βέβαια δεν υπάρχουν τέτοιες θέσεις κενές, εκτός αν σκοπεύουν να καταργήσουν τον μεγάλο αριθμό κενών θέσεων Νοσηλευτικού προσωπικού, κλάδου που βιώνει την εντατικοποίηση της εργασίας εξαιτίας κυρίως της υποστελέχωσης.

Πρόκειται επομένως για μια ακόμα μορφή ελαστικών εργασιακών σχέσεων στα Νοσοκομεία και όχι για τη δρομολόγηση σύστασης μόνιμων οργανικών θέσεων.

Μερικές πρώτες επισημάνσεις:

 Με δεδομένη τη δραματική μείωση των δαπανών για υπηρεσίες καθαριότητας, σίτισης και φύλαξης, εύκολα οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα ότι για να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη εγκύκλιος θα πρέπει να υπάρξει μείωση του αριθμού του προσωπικού που σήμερα εργάζεται, ανοίγοντας το δρόμο για απολύσεις εργαζόμενων που σήμερα προσφέρουν υπηρεσίες στα Νοσοκομεία.

Επιπλέον πρέπει να τονίσουμε ότι μέσα στην εγκύκλιο προβλέπονται μια σειρά αντεργατικών διατάξεων που έχουν τα τελευταία χρόνια ψηφιστεί, ισχύουν για το συγκεκριμένο εργασιακό καθεστώς (μπλοκάκια) και λεηλατούν βασικά εργατικά δικαιώματα. Συγκεκριμένα προβλέπεται:

Οι εργαζόμενοι αυτοί να εργάζονται με μειωμένα ωράρια (4ωρα, 5ωρα) με αποτέλεσμα να χάνουν την υπαγωγή στα Βαρέα και ανθυγιεινά.

Οι εργαζόμενοι αυτοί δεν δικαιούνται άδειες, επιδόματα αδείας, Πάσχα και Χριστουγέννων. Μάλιστα σε περίπτωση ασθένειας έχουν και περικοπή των αποδοχών τους.

Σύμφωνα με τα ισχύοντα αν οι συνολικές αποδοχές των εργαζομένων που θα υπογράψουν συμβάσεις ξεπεράσουν τις 10.000 ευρώ τότε είναι υποχρεωμένοι να ανοίξουν βιβλία ως ελεύθεροι επαγγελματίες.

Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στα πλαίσια της επικοινωνιακής πολιτικής του Υπουργείου Υγείας και της Κυβέρνησης γίνεται προσπάθεια να εμφανιστεί η διαιώνιση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων ως λύση απέναντι στη γαλέρα των συνεργείων.

Παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ η διεκδίκηση του εργατικού κινήματος για κατάργηση της γαλέρας τόσο των συνεργείων όσο και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και σύσταση και προκήρυξη μόνιμων θέσεων τόσο στον τομέα της καθαριότητας όσο και των άλλων υπηρεσιών που έχουν περάσει σε ιδιώτες.

Απαραίτητη  όμως προϋπόθεση για να μπορέσουν να δρομολογηθούν και να γίνουν πράξη οι διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος, είναι η ρήξη με τις μνημονιακές-νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η κατάργηση των μνημονίων.

Μνημόνια και φιλολαϊκές πολιτικές δεν μπορούν να βαδίσουν…παράλληλα!