Τα «ψιλά γράμματα» των ατομικών συμβάσεων έργου

atomikes simvaseis

Πολύς ντόρος γίνεται αυτή την περίοδο με αφορμή την υπογραφή ατομικών συμβάσεων από τους εργολαβικούς εργαζόμενους στα Νοσοκομεία. Η περίπτωση του Νοσοκομείου Τρικάλων και ο επικοινωνιακός ντόρος που σηκώθηκε είναι χαρακτηριστικός.

Έχουμε επισημάνει ότι η κυβέρνηση δεν επιδιώκει μέσα από αυτές τις συμβάσεις να διαμορφώσει ένα σταθερό εργασιακό τοπίο απέναντι στο δουλεμπόριο των εργολαβιών, αλλά κινούμενη μέσα στα πλαίσια που καθορίζουν οι μνημονιακές δεσμεύσεις προωθεί και διευρύνει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Επειδή όμως κυκλοφορούν στο διαδίκτυο στοιχεία που διοχετεύονται από κυβερνητικά στελέχη σχετικά με το ύψος των αποδοχών των εργαζόμενων με ατομικές συμβάσεις καθώς και των δικαιωμάτων που αποκτούν θέλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

  • Η κυβέρνηση ως απάντηση στις εργολαβίες επέλεξε όχι μόνο την ελαστική εργασία ως μόνιμη κατάσταση, αφού οι συμβάσεις φτάνουν μέχρι το 2017, αλλά και το είδος των συμβάσεων (συμβάσεις έργου και όχι συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας). Η επιλογή αυτή έγινε προκειμένου να περιορίσει τη δυνατότητα των εργαζομένων, παρά το γεγονός ότι παρέχουν ουσιαστικά εξαρτημένη εργασία, να διεκδικήσουν την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου.
  • Αποκρύπτουν ότι με τη διαδικασία και τα κριτήρια που έχουν οριστεί ένα μέρος εργαζομένων που σήμερα εργάζονται στις εργολαβίες θα απολυθεί. Επιπλέον αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια των διοικήσεων να καθορίζουν ακόμα και τις ώρες που θα εργάζεται ο κάθε εργαζόμενος που υπογράφει σύμβαση ανοίγοντας το δρόμο για ρουσφετολογικές διευθετήσεις.
  • Έδωσε το πράσινο φώς για υπογραφή συμβάσεων με μειωμένα ωράρια (4ωρο, 6ωρο κλπ). Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων προκειμένου να κινηθούν εντός του ορίου που έχει τεθεί (το κόστος να μην ξεπερνά το ύψος της προηγούμενης εργολαβίας) υπογράφουν συμβάσεις με μειωμένα ωράρια που σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν πλήρη απασχόληση.
  • Το ύψος των αποδοχών που εμφανίζεται αφορά πλήρη εργασία (8ωρο) συσχετιζόμενο με αποδοχές που λάμβαναν οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες για εργασία με λιγότερες ώρες.
  • Στις περιπτώσεις μάλιστα που υπογραφούν συμβάσεις κάτω από τις 6 ώρες ημερησίως οι εργαζόμενοι αυτοί δεν δικαιούνται ούτε βαρέα και ανθυγιεινά.
  • Οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες λάμβαναν 14 αντί για 12 μισθούς που θα λαμβάνουν στην περίπτωση που υπογράψουν ατομικές συμβάσεις.
  • Αν συνυπολογιστούν όλοι αυτοί οι παράμετροι, επειδή η συντριπτική πλειοψηφία αφορά συμβάσεις με μειωμένα ωράρια και όχι 8ωρα, οι μισθολογικές διαφορές που προκύπτουν είναι σχετικά μικρές και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν τους πανηγυρισμούς της Κυβέρνησης.
  • Από την εφαρμογή των ατομικών συμβάσεων μίσθωσης έργου στην τοπική αυτοδιοίκηση είναι γνωστό ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δεν δικαιούται ούτε προσαυξήσεις λόγω εργασίας σε Κυριακές, αργίες και Νύχτες.
  • Μετά το σάλο που ξεσήκωσε το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δεν δικαιούνταν κανονική άδεια και αναρρωτική η Κυβέρνηση επιχείρησε να διασκεδάσει το θέμα με την έκδοση μιας εγκυκλίου. Όμως αυτή δεν στηρίζεται σε καμία νομοθετική ρύθμιση και οι προβλέψεις της σε αυτή είναι στον «αέρα». Ειδικότερα η χορήγηση αναρρωτικής άδειας επαφίεται στην «ευσπλαχνία» της κάθε υπηρεσίας.

Αυτά βεβαίως τα παπαγαλάκια της Κυβέρνησης στην πλειονότητα των ΜΜΕ και στα σωματεία τα κρύβουν συστηματικά. Όμως αρκετές πλευρές από αυτά τα ζητήματα δεν αποτελούν θέμα και για την πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ. Άλλωστε η στάση των δυνάμεων των ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ σε αρκετά σωματεία, όπως στην περίπτωση του Νοσοκομείου Τρικάλων, δίνουν συχωροχάρτι σε αυτές τις επιλογές της Κυβέρνησης δηλώνοντας τη συμφωνία τους με τις ατομικές συμβάσεις έργου .

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα θα συνεχίσει την πάλη του για μόνιμη και σταθερή δουλειά όλων των εργαζόμενων στην υγεία.
Απέναντι στη γαλέρα των εργολαβιών προβάλουμε ως άμεσο αίτημα την μετατροπή των συμβάσεων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Διεκδικούμε ταυτόχρονα την επανασύσταση των οργανικών θέσεων και την κάλυψη των κενών με μόνιμο προσωπικό με πλήρη δικαιώματα.