Μείωση συντάξεων και αφορολόγητου & αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο ζητεί η Βελκουλέσκου

Ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής, το οποίο θα περιλαμβάνει μειώσεις στις υφιστάμενες συντάξεις, μειώσεις στο αφορολόγητο όριο και γενικότερα στις φοροαπαλλαγές, μειώσεις στους φορολογικούς συντελεστές, αλλά και νέες παρεμβάσεις στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στο συνδικαλιστικό νόμο προβλέπει η πρόταση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για την Ελλάδα, ώστε -όπως ισχυρίζεται- να έρθουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Δηλαδή, για να γεμίσουν οι τσέπες των δανειστών και του κεφαλαίου, πρέπει να ληφθούν νέα ισοπεδωτικά μέτρα. Αυτά προβλέπουν τα συμπεράσματα της ξεχωριστής έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη χώρα που συντάσσεται στο πλαίσιο του άρθρου 4 του Ταμείου (ανεξάρτητα από την αξιολόγηση του προγράμματος) και παρουσίασε η επικεφαλής του Ταμείου στην τρόικα, Ντέλια Βελκουλέσκου. Να σημειωθεί ότι την περασμένη Παρασκευή, ολοκληρώθηκαν οι συναντήσεις που είχε , κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε την περασμένη Παρασκευή με τον υπουργό οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και νωρίτερα με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γιάννη Στουρνάρα, στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας.

Συντάξεις

Η Βελκουλέσκου επισήμανε πως οι αλλαγές στις εφαρμοζόμενες πολιτικές θα πρέπει να έχουν δημοσιονομικά ουδέτερο αποτέλεσμα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι προτάσεις του ΔΝΤ δεν περιλαμβάνουν απώλειες και ειδικά για όλους όσοι λαμβάνουν σήμερα συντάξεις. Κατά το Ταμείο θα πρέπει οι υφιστάμενες συντάξεις να μειωθούν και να υπολογίζονται όπως οι νέες συντάξεις. Επί της ουσίας, το ΔΝΤ προτείνει την περικοπή της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνουν οι σημερινοί συνταξιούχοι. Κατά την επικεφαλής του ΔΝΤ στην τρόικα, η επιπλέον μείωση των συντάξεων θα προστατέψει τα πιο ευάλωτα άτομα της κοινωνίας (!;).

Το βάρος της μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος «έπεσε σε αυτούς που δουλεύουν σήμερα και είδαν τους φόρους τους να αυξάνονται και τις μελλοντικές τους συντάξεις να μειώνονται», σε αντίθεση με τους τωρινούς συνταξιούχους που το βάρος της μεταρρύθμισης ήταν πολύ μικρότερο. Οι πόροι που θα εξοικονομηθούν από τις εν λόγω μειώσεις θα χρησιμοποιηθούν «προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για απαραίτητες κοινωνικές δαπάνες που θα προστατεύουν τις ευάλωτες ομάδες και θα παρέχουν απαραίτητες δημόσιες υπηρεσίες», λέει.

Ουσιαστικά, απαιτεί μείωση των καταβαλλόμενων κύριων συντάξεων, καθώς θεωρεί πως ο νόμος Κατρούγκαλου δεν λύνει το πρόβλημα της βιωσιμότητας του συστήματος,

Φορολογία

Σε ό,τι αφορά την εφαρμοζόμενη φορολογική πολιτική, το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι οι πρόσφατες αλλαγές «βασίζονται κατά πολύ στην αύξηση των φορολογικών συντελεστών, η οποία δημιουργεί αντικίνητρα στην εργασία στην επίσημη οικονομία». Κάνει, δε, λόγο για την ύπαρξη γενναιόδωρων φοροαπαλλαγών στην Ελλάδα, ζητώντας μικρότερους φορολογικούς συντελεστές αλλά σε διευρυμένη φορολογική βάση. Σύμφωνα με τη Βελκουλέσκου, αυτή τη στιγμή απαλλάσονται από τη φορολογία το 50% των μισθωτών και των συνταξιούχων, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη το ποσοστό είναι περίπου 8%. Έτσι, για τη… δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών, προτείνει τη μείωση των φορολογικών συντελεστών (και των συντελεστών στις ασφαλιστικές εισφορές) και τη μείωση των φοροαπαλλαγών επί του εισοδήματος. Παράλληλα, καλεί την κυβέρνηση να σταματήσει να υιοθετεί ρυθμίσεις οφειλών και λέει ότι η υπερφορολόγηση λειτουργεί ως αντικίνητρο για τη δηλωμένη εργασία και ενισχύει την παραοικονομία και τη φοροδιαφυγή.

Εργασιακά

Για τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, το ΔΝΤ ζητεί να μην ανατραπεί καμία από τις αλλαγές που έχουν ήδη γίνει και καλεί οι νέες παρεμβάσεις στις εργασιακές σχέσεις να κινούνται στο πλαίσιο των βέλτιστων πρακτικών διεθνώς (σ.σ.: ανατροπές δηλαδή, παρά τα αντιθέτου λεγόμενά της). Παράλληλα, υποστηρίζει ότι πλέον θα πρέπει να γίνουν πιο φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις στους τομείς της απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων, της ενίσχυσης του ανταγωνισμού και της διευκόλυνσης παροχής αδειών για επενδύσεις και για ιδιωτικοποιήσεις.

Η Βελκουλέσκου, μάλιστα, συνεχίζοντας τον εμπαιγμό κατά του κόσμου της εργασίας, αν και παραδέχθηκε ότι οι εργαζόμενοι σήκωσαν το βάρος της προσαρμογής και αναγνώρισε ότι δικαιολογημένα αντιστέκονται σε νέες αλλαγές, υπέδειξε την ανάγκη νέων παρεμβάσεων στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στο συνδικαλιστικό νόμο.

Κόκκινα δάνεια

Σύστησε επίσης επιτάχυνση των παρεμβάσεων στα κόκκινα δάνεια αλλά και κατάργηση των «capital controls» το συντομότερο δυνατό, για γρήγορη βελτίωση στο οικονομικό κλίμα και υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. Παράλληλα, σημείωσε πως η αύξηση της μαύρης οικονομίας δημιουργεί πρόσθετα ρίσκα και κίνητρα, ενώ για ακόμη μία φορά στάθηκε στη σημαντική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, υποστηρίζοντας πως είναι επιτακτική ανάγκη.

Έκθεση του άρθρου 4

Η έκθεση του άρθρου 4 θεωρείται «τυπική» και αφορά όλα τα κράτη μέλη του Ταμείου που δεν βρίσκονται σε πρόγραμμα χρηματοδότησης από το ταμείο. Η Ελλάδα ως γνωστό διέκοψε επίσημα τον Μάιο του 2015 το πρόγραμμα χρηματοδότησης που είχε μέσω του δευτέρου μνημονίου οπότε θα έπρεπε να γίνει μια τέτοια έκθεση. Το αποτέλεσμα της έκθεσης αναμένεται να εκδοθεί σε περίπου 2 μήνες. Μεσολαβεί όμως η ετήσια σύνοδος του ΔΝΤ από τις 7 έως και τις 9 Οκτωβρίου όπου το θέμα της Ελλάδας θα βρεθεί στην ατζέντα των συζητήσεων, με προεξέχον ζήτημα την εργασιακή μεταρρυθμιση της χώρας.

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ

1. Ανεργία: Το ΔΝΤ αναμένει ότι η ανεργία θα παραμείνει σε διψήφια ποσοστά μέχρι τα μέσα του αιώνα.

2. Δαπάνες: Οι δαπάνες παραμένουν υπέρμετρα εστιασμένες σε δυσβάσταχτα υψηλές συντάξεις που παρέχονται στους υπάρχοντες συνταξιούχους.

3. Έλλειμμα συνταξιοδοτικού: Το έλλειμμα του συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκεται στο μη βιώσιμο επίπεδο του 10% του ΑΕΠ (σε σύγκριση με τον μέσο όρο του 2% στη ζώνη του ευρώ).

4. Μείωση συντάξεων: Είναι απαραίτητη μια περαιτέρω μείωση των υφιστάμενων συντάξεων και αυτό μπορεί να γίνει με το ξεπάγωμα των σημερινών συντάξεων και με την εφαρμογή του νέου μαθηματικού τύπου για τις παροχές.

5.Φοροαπαλλαγές: Οι φοροαπαλλαγές στην Ελλάδα είναι πολύ γενναιόδωρες και εξαιρούν από τη φορολογία εισοδήματος περισσότερους από τους μισούς μισθωτούς (σε σύγκριση με το 8% της Ευρωζώνης).

6.Φορολογικοί συντελεστές: Οι αρχές πρέπει να μειώσουν τους φορολογικούς συντελεστές (και τους συντελεστές των ασφαλιστικών εισφορών), να μειώσουν τις γενναιόδωρες απαλλαγές στη φορολογία του εισοδήματος και να εξαλείψουν τις υπόλοιπες φορολογικές απαλλαγές που ωφελούν τους πλουσίους.

7.Ρυθμίσεις οφειλών: Οι αρχές πρέπει να απέχουν από το να υιοθετούν περαιτέρω προγράμματα τμηματικών πληρωμών (όπως ρυθμίσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών). Αντ’ αυτού, πρέπει να δρομολογήσουν ειδικές και διατηρήσιμες αναδιαρθρωτικές λύσεις, μόνο για βιώσιμους οφειλέτες, σύμφωνα με τις δυνατότητές τους.

8. Συλλογικές απολύσεις – Συλλογική δράση: Οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας δεν πρέπει να αντιστραφούν. Αντ’ αυτού πρέπει να συμπληρωθούν με πιο φιλόδοξες προσπάθειες καθώς και με μέτρα για την ευθυγράμμιση των πλαισίων της Ελλάδας για τις συλλογικές απολύσεις και τη συλλογική δράση με διεθνείς βέλτιστες πρακτικές.

9. Δημοσιονομικοί στόχοι: Οι τρέχοντες στόχοι των αρχών παραμένουν μη ρεαλιστικοί γιατί υποθέτουν ότι η Ελλάδα θα πετύχει και θα διατηρήσει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ για πολλές δεκαετίες – παρά τα διψήφια ποσοστά ανεργίας μέχρι τα μέσα του αιώνα – και ότι ταυτόχρονα θα πετύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

10. Ελάφρυνση χρέους: Απαιτείται πλήρης υποστήριξη της Ελλάδας από τους ευρωπαίους εταίρους της. Για να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα, θα απαιτηθεί περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, η οποία θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που εξετάζεται.

  • Αναδημοσίευση από το ergasianet.gr