«Αλαλούμ» στο Υπουργείο Υγείας με τις ατομικές συμβάσεις

Πριν λίγες μέρες, ο αν. Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης έδινε σε εκπροσώπους των Σωματείων Νοσοκομείων τροπολογία με την οποία τα Νοσοκομεία και οι υπηρεσίες του Δημοσίου μπορούσαν να υπογράφουν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας με ανώτερη διάρκεια 24 μήνες με τους εργαζόμενους στις υποστηρικτικές υπηρεσίες. Μάλιστα ο κ. Πολάκης ανέφερε ότι η ρύθμιση αυτή θα κατατίθετο στη Βουλή την επομένη μέρα, στο Νομοσχέδιο που ρύθμιζε το θέμα της λειτουργίας των ΚΟΙΝΣΕΠ. Ταυτόχρονα ο κ. Πολάκης δήλωσε στους εκπροσώπους των Σωματείων ότι η διαδικασία υπογραφής ατομικών συμβάσεων έργου σταματά, εξαιτίας των προβλημάτων που έχουν προκύψει μετά από τις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας.

Όμως στο Νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή πριν λίγες μέρες και συζητήθηκε στις 11 και 12/10/2016 στις επιτροπές της Βουλής δεν έχει κατατεθεί τέτοια τροπολογία. Αυτό  προκύπτει από τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο και δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της Βουλής.

Μετά τη δήλωση όμως του κ. Πολάκη, σε μια σειρά νοσοκομεία οι Διοικητές καλούν εργαζομένους στις υποστηρικτικές υπηρεσίες να υπογράψουν συμβάσεις έργου ή ετοιμάζουν προσκλήσεις ενδιαφέροντος. Χαρακτηριστικά παραδείγματα το Νοσοκομείο Λαϊκό όπου υπογράφηκαν σχετικές συμβάσεις και το ΚΑΤ ΕΚΑ που προετοιμάζει πρόσκληση ενδιαφέροντος παρά τις διαβεβαιώσεις του Αν. Υπουργού Υγείας.

Εύλογα γεννάται το ερώτημα: Τι αληθινά θέλει να κάνει η Κυβέρνηση σε αυτό το ακανθώδες ζήτημα;

Όμως ανεξάρτητα από αυτή την πλευρά και από το κείμενο που διένειμε στα σωματεία ο Αν. Υπουργός Υγείας, προκύπτουν μια σειρά θέματα που σχετίζονται με το εργασιακό μέλλον των εργολαβικών εργαζομένων.

Συγκεκριμένα:

  1. Η ρητή αναφορά στην αιτιολογική έκθεση ότι οι εργαζόμενοι αυτοί δεν μπορούν να συνεχίσουν να εργάζονται στα Νοσοκομεία και τις υπηρεσίες του Δημοσίου και απολύονται μετά την παρέλευση του 24μήνου
  2. Η μειωμένη μοριοδότηση αυτών των εργαζομένων έναντι των ανέργων που αποτελεί έναν επιπλέον παράγοντα για την απόλυσή τους. Είναι ενδεικτικό ότι ένας εργολαβικός εργαζόμενος μπορεί να μοριοδοτηθεί για την προϋπηρεσία του με 480 μόρια ενώ ένας άνεργος με 1 χρόνο ανεργία, με 800 μόρια. Είναι προφανές ότι με την τεράστια ανεργία που υπάρχει, η πλειονότητα των εργολαβικών εργαζομένων δεν έχουν καμία τύχη να επιλεγούν και να πιάσουν δουλειά.
  3. Η πρόβλεψη στην αιτιολογική έκθεση ότι μετά το τέλος του 2018 τις υπηρεσίες αυτές δύναται να τις αναλάβουν, προφανώς με διαγωνιστικές διαδικασίες, είτε Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ) είναι Νομικά πρόσωπα (δηλαδή Εταιρίες).

Από τα παραπάνω προκύπτει αβίαστα ότι με βάση τους σχεδιασμούς της Κυβέρνησης, όχι μόνο παραμένει αβέβαιο το εργασιακό μέλλον των εργολαβικών εργαζομένων αλλά μετά το 2018 μπορεί να επανέλθει και η εργασιακή ζούγκλα των εργολαβιών.

Από τους αρχικούς πανηγυρισμούς και τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης περί οριστικής αποπομπής των εργολάβων αλλά και την τυφλή στήριξη από αρκετούς συνδικαλιστές, των ατομικών συμβάσεων μίσθωσης έργου, οδηγούμαστε στην συνέχιση της ομηρίας και της εργασιακής ανασφάλειας των εν λόγω εργαζομένων αλλά και στην πιθανότητα επιστροφής των εργολάβων με άλλο μανδύα.

Η έγκαιρη και τεκμηριωμένη θέση του ΜΕΤΑ Υγειονομικών πάνω στο ζήτημα αυτό, επιβεβαιώνεται πλήρως. Αυτοί που έβαζαν το δίλημμα « ή με τις ατομικές συμβάσεις έργου ή με τους εργολάβους» και επιχείρησαν να σπιλώσουν το ΜΕΤΑ Υγειονομικών και όσους αρνήθηκαν να παγιδευτούν στο δίλημμα, κρίνονται από τους εργαζόμενους.

Η πάλη για την αποπομπή των εργολάβων και την εργασιακή διασφάλιση όλων των εργολαβικών εργαζομένων με την υπογραφή συμβάσεων αορίστου χρόνου με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, είναι φανερό ότι είναι η μοναδική διέξοδος.

Ταυτόχρονα παραμένει ζωντανό το διαχρονικό αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος, για επαναφορά στο Δημόσιο όλων των υπηρεσιών των Νοσοκομείων που έχουν εκχωρηθεί σε ιδιώτες και η επανασύσταση των οργανικών θέσεων σε αυτούς τους τομείς.