Μητροπολικό Ιατρείο Ελληνικού: Τι συμβαίνει με τις ΜΚΟ;

Εύλογα ερωτήματα, σχετικά με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο προσφυγικό ζήτημα, θέτει με ανακοίνωσή του το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού.

Όπως αναφέρεται, η ανάθεση της κοινωνικής πολιτικής σε ΜΚΟ συνδέεται με την υποχώρηση της επίσημης πολιτείας στο συγκεκριμένο τομέα και την κυριαρχία της λογικής του κέρδους. Τίθεται επίσης το (μάλλον ρητορικά) το ερώτημα, πώς γίνεται αυτές οι οργανώσεις να χρηματοδοτούνται αδρά από διάφορες πηγές, θεσμικές ή μη, και ταυτόχρονα να ζητούν από φορείς αλληλεγγύης όπως το ΜΚΙΕ ενίσχυση σε φάρμακα και άλλες παροχές.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού:

Από τις αρχές του 2015, οπότε εμφανίστηκε ιδιαίτερα έντονο το προσφυγικό φαινόμενο και δοκιμάσθηκαν τα αυξημένα αντανακλαστικά και η αλληλεγγύη του λαού μας, οι εθελοντές του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού (ΜΚΙΕ) ανταποκρίθηκαν άμεσα. Με αίσθημα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης, με επιπλέον βάρδιες και πολλές ώρες δουλειάς, ξεκινήσαμε αποστολές στα νησιά που δοκιμάζονταν, και συνεχίσαμε με μεγάλες αποστολές και παραδόσεις φαρμάκων όπου παρουσιαζόταν ανάγκη (Ελληνικό, Νησιά, Ειδομένη, Λιμάνι Πειραιά κλπ.).

Παράλληλα γιατροί μας εργάσθηκαν εθελοντικά ενισχύοντας ιατρεία στα διάφορα σημεία συγκέντρωσης των προσφύγων. Επίσης εθελοντές μας πρωτοστάτησαν στην οργάνωση της διαμονής των προσφύγων όταν ακόμη η παρουσία της επίσημης Πολιτείας ήταν υποτυπώδης και γραφειοκρατική.

Όλο το 2016 και το 2017 συνεχίζουμε να στηρίζουμε με ορθολογική διαχείριση -ώστε να μην λείψουν φάρμακα από τους ασθενείς του ιατρείου μας- με αμεσότητα και άρτια οργάνωση, αιτήματα που έρχονται από διάφορες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο προσφυγικό ζήτημα. Οι περισσότερες από αυτές είναι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) που χρηματοδοτούνται και μάλιστα αδρά, αρκετές από τις οποίες προέρχονται από άλλες χώρες.

Η δημιουργία των ΜΚΟ από το ξεκίνημά τους συνδέθηκε με την υποχώρηση των κοινωνικών παροχών της επίσημης Πολιτείας και στη χώρα μας και αλλού. Τα αποτελέσματα αυτής της υποχώρησης στην κοινωνία προσπάθησαν να περιμαζέψουν ενεργοί πολίτες με τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη. Εν συνεχεία στα πλαίσια της παράδοσης των περισσότερων τομέων της κοινωνικής ζωής στην κυρίαρχη λογική του κέρδους, άρχισε γενναία χρηματοδότηση των ΜΚΟ από διάφορες πηγές, θεσμικές ή μη.

Τότε εμφανίστηκαν σαν τα μανιτάρια και ΜΚΟ με αμφιλεγόμενο προορισμό. Επίσης παρατηρήθηκε το φαινόμενο σε πολλές περιπτώσεις η έγκριση ίδρυσης να δίνεται με αδιαφανή κριτήρια και σκοπούς κυρίως την χρηματοδότηση χωρίς παραγόμενο έργο. Αυτή η εξέλιξη των ΜΚΟ γενικά, αλλοίωσε και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών τους. Στο τομέα του προσφυγικού ζητήματος προσφέρονται υπηρεσίες στεγνές, αφ’ υψηλού, χωρίς τη ζεστασιά της αλληλεγγύης και με βασικό κριτήριο την μείωση των εξόδων και την αύξηση των εσόδων τους.

Το φαινόμενο αυτό το ζούμε έντονα στο ΜΚΙΕ. Δεχόμαστε αιτήματα από κάποιες ΜΚΟ όχι μόνο για φάρμακα και ιατρικό υλικό, αλλά και για παροχές που εννοείται ότι έπρεπε να παρέχουν οι ίδιες στους ωφελούμενούς τους. Το θέμα απασχόλησε έντονα το σώμα της Γενικής μας Συνέλευσης και αποφασίσαμε ότι και σε αυτό το θέμα προτάσσουμε την ευαισθησία και την ανθρωπιά απέναντι στον απλό άνθρωπο που υποφέρει μαζί με την κοινοποίηση –καταγγελία της κατάστασης.

Εμείς δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε φυσικά, ούτε επιθυμούμε έναν τέτοιο ρόλο. Είναι όμως χρέος μας να απαιτήσουμε από την πολιτεία να το κάνει με διαφάνεια, τόσο στο επίπεδο της πηγής χρηματοδότησής τους, όσο και στο επίπεδο των παροχών τους, ώστε να ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο των περίφημων ΜΚΟ.