Του Δημήτρη Στρατούλη
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ EST REPUBLICAIN
Πρόσφατα, υποβλήθηκα σε μία πολύ επιτυχημένη μεταμόσχευση νεφρού στη Νανσύ στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής μου με επισκέφτηκαν από την ελληνική κοινότητα, μου έδειξαν ένα αφιέρωμα της εφημερίδας σας για την Ελλάδα, με κεντρική ιδέα ότι οι έλληνες όταν ξυπνούν κάθε πρωί το μόνο που σκέπτονται είναι, πώς θα αποφύγουν να πληρώσουν τους φόρους τους, και μου ζήτησαν να σας απαντήσω, γιατί το θεώρησαν προσβλητικό για την πατρίδα μας και τους πολίτες της.
Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που περιγράφετε στο αφιέρωμά σας. Οι έλληνες δεν ξυπνούν με τη σκέψη πώς θα αποφύγουν να πληρώσουν φόρους, αλλά με τη σκέψη και το άγχος πώς θα καταφέρουν να επιβιώσουν, γιατί τα δύο τελευταία χρόνια, από τότε που η χώρα μας υπέγραψε τη δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, περικόπηκαν δραστικά μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα, αυξήθηκαν υπέρμετρα οι φόροι για τα μικρομεσαία εισοδήματα, συρρικνώθηκε λόγω ύφεσης η παραγωγική βάση της χώρας, έκλεισαν πολλές μικρομεσαίες κυρίως επιχειρήσεις, έγιναν μαζικές απολύσεις εργαζομένων και η φτώχεια και η ανεργία (20%) έχουν γίνει καθημερινότητα για τα λαϊκά στρώματα.
Η αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής επίθεσης ενάντια στα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων, είναι αναμφίβολα η φορολογία. Η φοροεπιδρομή που έχει εξαπολυθεί ενάντια στον ελληνικό λαό δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, στην μεταπολεμική τουλάχιστον ιστορία του τόπου.
Ο κοινωνικά άδικος χαρακτήρας αυτής της φοροεπιδρομής είναι τόσο φανερός, που σοκάρει με τον κυνισμό του. Από τη μια πλευρά επιβάλλονται πρόσθετοι έκτακτοι φόροι στα εισοδήματα των εργαζομένων, συνταξιούχων και μικρομεσαίων επαγγελματιών και στα σπίτια των πολιτών, αυξάνεται ο φόρος προστιθέμενης αξίας (έμμεσος φόρος) από 13% στο 23% και μειώνεται το αφορολόγητο εισόδημα στα 5.000 ευρώ, ενώ από την άλλη ετοιμάζεται νέα μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων (στο 15%) και μένουν στο απυρόβλητο οι μεγαλοφοροφυγάδες (ανυπαρξία πόθεν έσχες στην αγορά μετοχών, ομολόγων και πρόσφατα και ακινήτων, απουσία ελέγχων λόγω υποστελέχωσης υπηρεσιών, κρατικός φορολογικός μηχανισμός στα όρια της κατάρρευσης κτλ).
Το πιο ακραίο και εξοντωτικό κυβερνητικό φορολογικό μέτρο είναι ότι όποιος δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει τον πρόσθετο έκτακτο φόρο για τα σπίτια, θα τιμωρηθεί με τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, καταδικάζοντας έτσι φτωχούς, συνταξιούχους και άνεργους μέσα στο χειμώνα να αρρωστήσουν ή και να πεθάνουν από το κρύο. Ήδη στη χώρα μας έχει αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης από συνδικάτα, δήμους και κοινωνικά κινήματα με αίτημα να μη διακοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν το φόρο αυτό.
Αντίθετα, ορισμένες από τις κυβερνητικές χαριστικές φορολογικές πολιτικές προς τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις είναι οι παρακάτω:
ΤΡΑΠΕΖΕΣ
Οι ελληνικές τράπεζες τα τελευταία χρόνια είχαν τέτοια κέρδη, που εξαπλώθηκαν και εξαγόρασαν μεγάλο μέρος του τραπεζικού συστήματος στα Βαλκάνια (πχ το 30% του ενεργητικού των τραπεζών στη Βουλγαρία ανήκει πλέον σε υποκαταστήματα ελληνικών τραπεζών),ενώ οι φόροι, που πληρώνουν όλα αυτά τα χρόνια είναι εξευτελιστικά χαμηλοί. Οι τράπεζες, υπολογίζεται ότι πληρώνουν περίπου το 7% των κερδών τους σε φόρους, έναντι του 27%, που καταβάλει ένας μέσος έλληνας εργαζόμενος.
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας, η οικοδομή, είναι και η ατμομηχανή της φοροδιαφυγής. Από το 2000 έως το 2009 τα στεγαστικά δάνεια που έδωσαν οι τράπεζες, είναι αθροιστικά 71 δις ευρώ. Πώς γίνεται να μην παρατηρηθεί ανάλογη αύξηση και στους φόρους των κατασκευαστικών εταιριών στα αντίστοιχα χρόνια;
ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο κατέχοντας το 16% του παγκόσμιου στόλου. Το αποτέλεσμα όμως των φοροαπαλλαγών των εφοπλιστών είναι τα φορολογικά έσοδα από την ναυτιλία να είναι 4 φορές λιγότερα από τα έσοδα από τα παράβολα, που πληρώνουν οι μετανάστες για να νομιμοποιηθούν. (Φόρος Πλοίων: 12 εκατ. Ευρώ, Παράβολα Μεταναστών: 50 εκατ. Ευρώ, Προϋπολογισμός 2011)
Εάν στα παραπάνω προσθέσουμε τη μείωση του φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων από το 24% στο 20%, την επερχόμενη περαιτέρω μείωση του συντελεστή αυτού στο 15% και την προκλητική αύξηση των φοροαπαλλαγών των επιχειρήσεων και των πλουσίων (όπως η χορήγηση φορολογικής ασυλίας στα διανεμόμενα μερίσματα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των πολυεθνικών), τότε διαπιστώνουμε τον κοινωνικά άδικο χαρακτήρα των πρόσφατων φορολογικών μέτρων, που επέβαλαν στους έλληνες η κυβέρνηση των σοσιαλιστών μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο.
Επομένως, το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ότι οι έλληνες γενικώς δεν πληρώνουν φόρους, αλλά ότι, με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων των σοσιαλιστών (ΠΑΣΟΚ) και κεντροδεξιών (ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ), καθώς και της Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, που κάνουν ότι δεν το βλέπουν, τον βασικό όγκο των φόρων τον πληρώνουν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, ενώ οι πλούσιοι και οι επιχειρήσεις ή πληρώνουν μικρούς φόρους ή απαλλάσσονται από αυτούς ή φοροδιαφεύγουν συστηματικά.
Εάν οι πλούσιοι και οι επιχειρήσεις πλήρωναν τους ίδιους φόρους με τους άλλους έλληνες, τότε το δημόσιο χρέος της χώρας μας δεν θα ήταν στο 150% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος αλλά στο 90%, θα ήταν βιώσιμο και δεν θα οδηγούμασταν σε ελεγχόμενη χρεοκοπία και σε μέτρα λεηλασίας και οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης του λαού μας.
