Δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τις ιστορικές ευθύνες που της αναλογούν, αφού για δύο χρόνια οι εφαρμοζόμενες πολιτικές αφήνουν παντού κοινωνικά ερείπια.
Προσπερνά και δε δείχνει την κυβέρνηση, όπως όφειλε, ως τον βασικό πυλώνα, που οργανώνει τις μεγαλύτερες και πιο βίαιες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε βάρος των εργαζομένων, απαιτώντας στη συνέχεια την απομάκρυνση της.
Κινείται σε μια πολιτική γραμμή των χαμηλών τόνων, στα όρια ενός απερίσκεπτου ρεαλισμού, στη λογική των μικρών αναχωμάτων και δε διδάσκεται ότι για δύο χρόνια η γραμμή αυτή συνιστά μια πρακτική διαδοχικών υποχωρήσεων, που έσπρωξαν τους εργαζόμενους και την κοινωνία στην απόλυτη φτωχοποίηση.
Επιλέγει να εγκλωβίζεται σε κοινωνικούς διαλόγους, σε μια στιγμή που η δημοκρατία, η διαβούλευση, το σύνταγμα, το ελληνικό κοινοβούλιο και η εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων, δε θεωρούνται συμβατά με τη σημερινή αντιδραστική και αντιδημοκρατική πραγματικότητα των κυβερνητικών και μνημονιακών πολιτικών.
Οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, με τις επιλογές τους, δημιουργούν νέες ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, κρατώντας το κίνημα σε ακινησία, σε μια στιγμή, που θα έπρεπε να είμαστε σε κοινωνικό συναγερμό.
Έδειξαν πολιτικά ανήμπορες στο να δώσουν προοπτική στη μεγαλύτερη κινητοποίηση, που έγινε με την τελευταία 48ώρη απεργία, και έχουν παραιτηθεί από κάθε πολιτική αναμέτρηση για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, των δημοσίων επιχειρήσεων και φορέων, του δημοσίου ασφαλιστικού συστήματος και της δημοκρατικής ρύθμισης της αγοράς εργασίας.
Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την εξαφάνιση ενός ολόκληρου λαού, της εκποίησης όλης της δημόσιας περιουσίας, και όμως οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αρνούνται να εμπλέξουν τους εργαζομένους και το σύνολο των συνδικάτων σε μια κίνηση πολιτικής αναμέτρησης, με τον πυρήνα των νεοφιλελευθέρων πολιτικών, κρατώντας για τον εαυτό τους το ρόλο του απλού διαμεσολαβητή, απέναντι στη κυβέρνηση και τους τροικανούς, σε μια εποχή, που απαιτείται η μεγαλύτερη συγκέντρωση δυνάμεων και κινητικότητας σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση, επαναφέρει την πρόταση της για άμεση σύγκλιση της Εκτελεστικής Επιτροπής, για άμεσο προσδιορισμό γενικής απεργιακής κινητοποίησης ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και να αποφασίσει, ένα σχέδιο πολλαπλών μορφών και επιπέδων πάλης, εντός των οποίων θα βάλει σε κίνηση όλο και μεγαλύτερα τμήματα των εργαζομένων, διευρύνοντας από την άλλη τις συμμαχίες της με τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία, τους ανέργους, ως την πιο υπεύθυνη και ικανή επιλογή να οργανώσει δυνατές και απροσπέλαστες άμυνες απέναντι στην επιδρομή της μνημονιακής κυβέρνησης.
