Του Κόνιαρη Χρήστου *
Το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν αιτήματα διοικήσεων Νοσοκομείων για την κάλυψη των τεράστιων οργανικών κενών στα Νοσοκομεία με προσωπικό που θα εργάζεται σε συνθήκες επισφάλειας και χωρίς σταθερές εργασιακές σχέσεις. Τα αιτήματα για πρόσληψη επικουρικών, συμβασιούχων, με το θεσμό της λεγόμενης κοινωνικής εργασίας ακόμα και με μπλοκάκι πληθαίνουν, ενώ η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού περνάει στα «αζήτητα».
Δυστυχώς στη «συζήτηση» αυτή δεν έχουν ενταχθεί μόνο οι διοικήσεις Νοσοκομείων αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ανάλογα αιτήματα διατυπώνουν και αρκετές συνδικαλιστικές οργανώσεις Νοσοκομείων τα οποία αντιμετωπίζουν τεράστια λειτουργικά κενά σε προσωπικό.
Πρέπει να πούμε ότι το ζήτημα αυτό έχει ανοίξει εδώ και αρκετά χρόνια πρώτα από όλα με τη στάση της πλειοψηφίας της ΠΟΕΔΗΝ που ανέχτηκε αυτή την κατάσταση και δεν αντέδρασε στην είσοδο ελαστικά εργαζόμενων στα Νοσοκομεία. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια η ΠΑΣΚΕ στην ΠΟΕΔΗΝ έβαλε και σαν αίτημα την κάλυψη αναγκών στα Νοσοκομεία μέσα από το θεσμό της λεγόμενης κοινωνικής εργασίας. Πρόσχημα για αυτή την πρόταση ήταν η αντικατάσταση των ιδιωτικών συνεργείων με εργαζόμενους που θα παρείχαν υπηρεσίες, μέσω αυτού του θεσμού και η αντιμετώπιση της ανεργίας.
Όμως τα φαινόμενα πλέον πληθαίνουν και εκτός από το θεσμό των επικουρικών φαίνεται ότι επιλογή των μνημονιακών κυβερνήσεων σε πλήρη σύμπλευση με τις οδηγίες της τρόικα είναι η διεύρυνση της επισφάλειας και η πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων στα Νοσοκομεία.
Είναι άλλωστε γνωστό ότι βασικός στόχος των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που προωθούν Ευρωπαϊκή Ένωση και οι πολιτικές δυνάμεις που είναι ταυτισμένες με αυτές τις πολιτικές, ότι στοχεύουν να διευρύνουν στο έπακρο τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, να απορυθμίσουν και να περιορίσουν στο ελάχιστο τη σταθερή εργασία.
Τα προβλήματα βεβαίως οξύνονται εξαιτίας και της απουσίας ουσιαστικά προσλήψεων εδώ και μια δεκαετία αλλά και των χιλιάδων αποχωρήσεων λόγω συνταξιοδότησης από τα Νοσηλευτικά ιδρύματα. Τη χαριστική βολή έδωσε η μνημονιακή απόφαση για μια πρόσληψη, μετά από δέκα αποχωρήσεις που στα Νοσοκομεία μετατράπηκε σε μηδεν προς δέκα. (μιλάμε για μόνιμο προσωπικό)
Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι η κάλυψη των οργανικών κενών με ελαστικά απασχολούμενους εργαζόμενους στα Νοσοκομεία, πέρα από τα προβλήματα που δημιουργεί στο εργασιακό τοπίο επιπρόσθετα δεν μπορεί να καλύψει ουσιαστικά τις πραγματικές λειτουργικές τους ανάγκες. Στα Νοσοκομεία ο κάθε εργαζόμενος που προσφέρει υπηρεσίες, ιδιαίτερα σε τομείς που απαιτούν εξειδίκευση αλλά και ένταξη σε μια ομάδα, πρέπει να έχει τον ανάλογο χρόνο προσαρμογής, γεγονός που δεν συμβαίνει με τους θεσμούς της επισφάλειας, αφού το προσωπικό προσλαμβάνεται για μικρά χρονικά διαστήματα.
Επίσης έχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι το κόστος για την κάλυψη των αναγκών, όπως στην περίπτωση των ιδιωτικών συνεργείων, είναι πολλαπλάσιο από την κάλυψη των αναγκών με μόνιμο προσωπικό.
Έχουμε λοιπόν προκηρύξεις για μαζικές προσλήψεις χιλιάδων εργαζομένων με το θεσμό της κοινωνικής εργασίας που μαζί με τους επικουρικούς και τα μπλοκάκια θα διαμορφώσουν ένα νέο εργασιακό τοπίο. Αν σε αυτό προσθέσουμε την κάλυψη αναγκών μέσω των ιδιωτικών συνεργείων, η επισφάλεια φαίνεται να αποτελεί σημαντικό τμήμα που ξεπερνά το 20% των εργαζομένων στα Νοσοκομεία.
Η Αυτόνομη Παρέμβαση Υγειονομικών διαχρονικά αντιστάθηκε στην είσοδο των ελαστικών εργασιακών σχέσεων μέσα στα Νοσοκομεία. Εξέφρασε την κατηγορηματική της αντίθεση σε μια τέτοια εξέλιξη, δεν αποδέχτηκε τις διάφορες δικαιολογίες που κατά καιρούς χρησιμοποιήθηκαν για να περάσουν οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις. Έτσι και σήμερα, που το ζήτημα επανέρχεται με μεγαλύτερη ένταση, στέκεται κατηγορηματικά αντίθετη στην πρόσληψη προσωπικού με ελαστικές εργασιακές σχέσεις ή στην ανάθεση δραστηριοτήτων σε ιδιώτες.
Από αυτή την άποψη δεν μπορεί στο όνομα των αναγκών ή της αντιμετώπισης της ανεργίας να δικαιολογήσει αιτήματα για κάλυψη τους καθώς και των λειτουργικών κενών με αυτές τις δουλεμπορικές εργασιακές σχέσεις.
Αντίθετα αγωνίζεται για να αναπτυχθεί κίνημα που να διεκδικεί την στελέχωση των Νοσοκομείων με μόνιμο προσωπικό και την επαναφορά των δραστηριοτήτων που δόθηκαν σε ιδιώτες στο Δημόσιο. Αυτή είναι και η μοναδική ριζοσπαστική και φιλεργατική θέση που από την μια πλευρά καλύπτει πραγματικά τις ανάγκες των Νοσοκομείων σε προσωπικό και από την άλλη συγκρούεται με την προσπάθεια για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.
* Ο Κόνιαρης Χρήστος είναι μέλος του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ και της Γραμματείας της Αυτόνομης Παρέμβασης Υγειονομικών.
