Είναι προφανές ότι πίσω από αυτή την σύγκρουση βρίσκονται οι ανταγωνισμοί των δύο εταιριών που έχουν ισχυρά συμφέροντα να ελέγξουν τον μοριακό έλεγχο του αίματος σε όλα τα επίπεδα.
Τα δημοσιεύματα που ήρθαν το φως για «στενές σχέσεις» συγγενικών προσώπων της πολιτικής ηγεσίας με εταιρίες, οι διάφορες δηλώσεις που προβάλλονται και προσπαθούν να δικαιολογήσουν με οικονομικά και επιστημονικά κριτήρια τις διαφορετικές επιλογές, η επιμονή κάποιων μέσων ενημέρωσης να στηρίζουν την μια ή την άλλη επιλογή λειτουργούν ως «δίκτυ προστασίας» των δύο πλευρών και ανεξάρτητα από προθέσεις υπηρετούν τελικά τους ανταγωνισμούς αυτών των εταιριών.
Η δήλωση του προέδρου της ΟΕΝΓΕ Δημήτρη Βαρνάβα που παρατηρεί ότι «ενώ το δημόσιο σύστημα υγείας διαλύεται και ο ΕΟΠΥΥ καταρρέει συμπαρασύροντας 9,5 εκατ ασφαλισμένων της χώρας, η ηγεσία του υπουργείου Υγείας έχει αποδυθεί σ΄ έναν ανελέητο αγώνα αλληλοεξόντωσης» αποτυπώνει με ακρίβεια την πραγματικότητα.
Ο Πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ σωστά επισημαίνει ότι «τα πρόσφατα δημοσιεύματα αποδεικνύουν μία βορβορώδη κατάσταση, στην οποία εμπλέκονται πολυεθνικές εταιρείες, σύζυγοι, το ΚΕΕΛΠΝΟ και ο Δυτικός Νείλος.
Τελικά οι μόνοι που φαίνεται ότι έμειναν εκτός της διαμάχης είναι ο Ανατολικός Νείλος και ο Πηνειός, στον οποίο θα πρέπει να πέσουν να πνιγούν αυτοί που εμπλέκονται κι εκείνοι που υποδαυλίζουν μια διαμάχη πάνω στα ερείπια του ΕΣΥ.
Τέλος ο Δημήτηρης Βαρνάβας αναφέρει «Απορούμε. Ο κ. Σαμαράς και οι δύο εταίροι του δε δίνουν πλέον δεκάρα για την υγεία τους ελληνικού λαού, επιτρέποντας στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας να επιδίδεται σε διαμάχες που θα ζήλευαν ακόμη και παρακμιακοί ηγεμόνες της ελληνιστικής εποχής».
Δείτε σχετικά Δημοσιεύματα από την Εφημερίδα Πρώτο Θέμα (Κυριακή 2-9-12) Ηθικό και πολιτικό ζήτημα για τη Σκοποΰλη- Η υφυπουργός αναθέτει, σύζυγος εισπράττει καθώς και σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας ΑΥΓΗ (Κυριακή 2-9-12) Ο M. Σαλμάς «πριμοδοτεί» την ακριβότερη μέθοδο μοριακού ελέγχου!
Εμείς το μόνο θα θέλαμε εν τέλει να επισημάνουμε είναι ότι σε αυτούς τους ανταγωνισμούς η Αριστερά και το Εργατικό κίνημα δεν μπορεί να τοποθετείται από την μια ή την άλλη πλευρά. Αντίθετα η εμμονή της στην ανατροπή αυτής της πολιτικής που έχει σαν βασικό στόχο την στήριξη των πολυεθνικών του φαρμάκου και η διάλυση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας θέτει την αριστερά και το εργατικό κίνημα απέναντι και στις δύο πλευρές αυτού του ανελέητου ανταγωνισμού.
