Όλοι βιώνουμε τα τρία τελευταία χρόνια μια σφοδρή επίθεση σε κάθε πλευρά της ζωής μας.
Επίθεση που αυξάνει τόσο σε ένταση όσο και σε διάρκεια. Αποτέλεσμα της είναι όχι μόνο να διογκώνεται η ανισότητα (οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι) αλλά ολόκληρα τμήματα του πληθυσμού να οδηγούνται στην εξαθλίωση . Παραδείγματα ΔΥΣΤYΧΩΣ έχουμε όλοι μας. Απέναντι σε όλη αυτή την πολεμική πρέπει να αντιτάξουμε το δικό μας μέτωπο αγώνα .
Να ξεπεράσουμε δισταγμούς ,φοβίες ,ατομικές λογικές. Η επίθεση είναι σε όλο το φάσμα της ζωής μας και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίσουμε . Τώρα μια πρέπει να είναι η απόφαση αγώνας μαζικός. Γι αυτό και χρειάζεται ανάπτυξη νέων μορφών συλλογικότητας .
Να σταθούμε στο πλάι του διπλανού μας ανεξάρτητα αν είναι στο δημόσιο ,εργάτης ,επιστήμονας ,έμπορος ,άνεργος ,νέος ή γέρος.
Μαζί να βρούμε τρόπους επικοινωνίας και αντίστασης.
Με βάση τα παραπάνω ζητάμε να γίνει μια πρώτη συνάντηση όλων των φορέων ( ή το λιγότερο όσων φορέων συμφωνούν αρχικά με την παραπάνω πρόταση) το αμέσως επόμενο διάστημα προκειμένου να μπουν τα θεμέλια για ένα τέτοιο συντονισμό.
Το διαδικαστικό σε σχέση με τον τόπο και το χρόνο θα μπορούσαν να το αναλάβουν το Εργ/κο Κέντρο μαζί με το Νομ .Τμήμα ΑΔΕΔΥ.
Επίσης θετική εξέλιξη θα ήταν αν οι φορείς ερχόταν με αποφάσεις και προτάσεις Γενικών Συνελεύσεων τόσο για τη μορφή όσο και για αιτήματα και τρόπους πάλης.
ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΟΧΙ
ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
