Συνεχίζουμε τον αγώνα για να βάλουμε τέλος στις πολιτικές της λιτότητας,
Το 14ο Συνέδριο της ΠΟΕΔΗΝ πραγματοποιείται σε μια σύνθετη και ενδιαφέρουσα περίοδο για τη χώρα, μετά την εκλογική νίκη της Αριστεράς. Το στοιχείο που συνέβαλε στη διαμόρφωση του νέου πολιτικού τοπίου είναι οι αγώνες των εργαζομένων ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές, τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα και την αποσάθρωση των κοινωνικών υποδομών. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον πρέπει να αξιολογήσουμε τη δράση της ΠΟΕΔΗΝ.
Το νέο πολιτικό περιβάλλον
Το αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου 2015 αποτελεί ιστορική τομή στην πολιτική ζωή της χώρας μας. Η εκλογική νίκη της Αριστεράς και η ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων ήταν το επιστέγασμα της αντίστασης των εργαζομένων και του λαού μας τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Ηανατροπή της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής πολιτικής, η διαγραφή του χρέους, η διαμόρφωση μιας φιλεργατικής–φιλολαϊκής πολιτικής ενάντια στη λιτότητα και η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας η αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων αποτελούσαν αιτήματα των εργαζομένων στις μεγάλες κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία τετραετία. Σήμερα που το ευρωπαϊκό κεφάλαιο (με την σιωπηλή προς το παρόν συναίνεση του ντόπιου κεφαλαίου) επιχειρεί με κάθε μέσο να κλείσει το δρόμο για την υλοποίησή τους , η κινητοποίηση των εργαζομένων και του λαϊκού παράγοντα είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για να γίνει πράξη η ανατροπή.
Οι αποφάσεις της νέας κυβέρνησης, όπως η άρση της επιστράτευσης απεργών, το σταμάτημα και η ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης του δημοσίου πλούτου, καθώς και η δέσμευση για την επαναπρόσληψη των απολυμένων και των διαθέσιμων στο δημόσιο, για την επαναφορά των ΣΣΕ και του θεσμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων και του κατώτερου μισθού στα 751€, την αντιμετώπιση της ανεργίας και της ανθρωπιστικής κρίσης, καθώς και το σταμάτημα των μειώσεων στις κύριες και επικουρικές συντάξεις και των νέων αυξήσεων των ορίων συνταξιοδότησης, αποτέλεσαν αιτήματα των αγώνων του εργατικού κινήματος την προηγούμενη περιόδο. Η προώθηση τους τροφοδοτεί τις ελπίδες και την αυτοπεποίθηση για την συνέχιση της πάλης για πλήρη ανατροπή της λιτότητας, των απολύσεων και των ιδιωτικοποιήσεων.
Το ΜΕΤΑ, μέσα από τις γραμμές του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, θα αγωνιστεί για να προωθηθούν ριζικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις προς όφελος των εργαζομένων, του λαού και της χώρας. Θα αντιταχθεί σε κάθε προσπάθεια υπαναχώρησης ή σε ενέργειες και μέτρα που θα έρχονται σε αντίθεση με τα δικαιώματα, τις διεκδικήσεις και τις θέσεις του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος.
Στην υπόθεση της ανατροπής των αντεργατικών πολιτικών και στο άνοιγμα του δρόμου για ριζικές αλλαγές σε βάρος των δυνάμεων του κεφαλαίου και σε όφελος των εργαζομένων, απαιτείται η σταθερή ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ πολιτική βούληση, η ενεργητική συμμετοχή των εργαζομένων και η ανάπτυξη μαζικών – ταξικών και λαϊκών αγώνων από ένα συνδικαλιστικό κίνημα, που πρώτο μέλημά του θα είναι η υπεράσπιση των πραγματικών συμφερόντων των εργαζομένων και της κοινωνίας. Με γνώμονα αυτά τα συμφέροντα θα κρίνουμε τις όποιες διακηρύξεις, αποφάσεις και μέτρα θα παίρνει κάθε φορά η νέα κυβέρνηση.
Η παράταξή μας θα συνεχίσει να παλεύει στην πρώτη γραμμή των αγώνων, για την υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας, όχι μόνο για να πάρει πίσω ό,τι έχασε στα χρόνια της μονομερούς πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου, αλλά και για τη διεύρυνση των εργατικών-συνδικαλιστικών και δημοκρατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων, καθώς και για την πλήρη ιστορική δικαίωση των αγώνων της εργατικής τάξης για την κοινωνική απελευθέρωση.
Η Κατάσταση στο Σύστημα Υγείας
Στα χρόνια της μαύρης συγκυβέρνησης είδαμε νοσοκομεία να κλείνουν, κρεβάτια και κλινικές να καταργούνται ή να απειλούνται με συγχώνευση, την χρηματοδότηση των νοσοκομείων να μειώνεται πάνω από 50% σε σημείο ασφυξίας, να διευρύνονται οι ελλείψεις σε υγειονομικό υλικό και φάρμακα. Την ίδια περίοδο αυξήθηκε δραματικά η οικονομική επιβάρυνση των ασθενών με νέα χαράτσια και η συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακα και τις εξετάσεις. (Για τους ανασφάλιστους, ούτε λόγος να γίνεται…)
Είδαμε τους συναδέλφους μας να βαφτίζονται «διαθέσιμοι», και άλλους συναδέλφους να αποχωρούν με σύνταξη, χωρίς να αντικαθίστανται από μόνιμους.Από το 2010 έως σήμερα, έχουν αποχωρήσει από τα Νοσοκομεία περίπου 20.000 εργαζόμενοι, χωρίς να έχει προσληφθείούτε έναςμε μόνιμη σχέση εργασίας.Ακόμα και όποια υποτυπώδης κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό, γίνεται με προσλήψεις ελαστικά εργαζομένων από τα σκλαβοπάζαρα των εργολάβων, τις 8μηνες ή 12μηνες συμβάσεις των επικουρικών, κ.λ.π. Έχουμε πλέον ομολογημένη και για τον χώρο των Νοσοκομείων τηνπαγίωση και τη διεύρυνση των ελαστικών μορφών εργασίας και την καθιέρωσή τους σαν μοναδικό «μοντέλο» εργασιακών σχέσεων.
Ο παρασιτικός κερδοσκοπικός ιδιωτικός τομέας ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο με το κλείσιμο και την υποβάθμιση των μονάδων του ΙΚΑ και των νοσοκομείων.
Η μείωση των λειτουργικών δαπανών, η απουσία προσλήψεων, οι δραματικές μειώσεις στους μισθούς και οι ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα έχουν οδηγήσει σε τεράστια οργανικά κενά στα Νοσοκομεία, σε εντατικοποίηση της εργασίας και σε αδυναμία των εργαζομένων να καλύψουν τις ανάγκες μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης για αυτούς και τις οικογένειές τους.
Και η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ;
Μέσα σ’ αυτόν τον κυκεώνα των επιθέσεων στο ΕΣΥ και στους λειτουργούς του,θα περίμενε κανείς από την ΠΟΕΔΗΝνα λειτουργήσει ως η Ομοσπονδία που μετατρέπει το θυμό σε αγώνα με συνέχεια και προοπτική, που ενημερώνει με συχνές και οργανωμένες περιοδείες, που απαντάει άμεσα στα παπαγαλάκια της Κυβέρνησης, που στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά τους. Δεν έγινε όμως έτσι. Η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) που για χρόνια υπηρέτησε τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, αυτοί που καλλιέργησαν τηρουσφετολογία και τον παραγοντισμό, αυτοί που προσπάθησαν με όλους τους τρόπους να ευνουχίσουν το συνδικαλιστικό κίνημα, συνέχισαν στον ίδιο ακριβώς δρόμο.
Ενώ την πρώτη περίοδο του μνημονίου καλλιεργούσαν αυταπάτες για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής, συνέχισαν το επόμενο διάστημα με φραστικές διαφοροποιήσεις, χωρίς κανένα μέτρο για την οργάνωση των αγώνων. Αρνήθηκαν ουσιαστικά να συμβάλλουν στο χτίσιμο ενός παλλαϊκού μετώπου για την υπεράσπιση των δημόσιων δομών υγείας, δεν πήραν ουσιαστικά μέτρα ενάντια στο κλείσιμο των Νοσοκομείων, αναγκάστηκαν να προσχωρήσουν μετά από παλινωδίες στο μέτωπο ενάντια στην αξιολόγηση σφαγείο, μετά από πιέσεις του ΜΕΤΑ και τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων. Καλλιεργούσαν μέσα στο κίνημα την αμφιβολία, τη σύγχυση και τροφοδοτούσαν την άποψη για αναποτελεσματικότητα των αγώνων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι καλούν τα σωματεία να οργανώσουν γενικές συνελεύσεις μέσω φαξ, διεκπεραιώνουν με γραφειοκρατικό τρόπο τις περιοδείες στους χώρους δουλειάς, ανακοινώνουν άσφαιρες 24ωρες απεργίες για την τιμή των όπλων, ενώ αρκετά στελέχη τους ήταν σε ανοικτή επικοινωνία με τις μνημονιακές διοικήσεις στα νοσοκομεία και την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας, ώστε να περάσουν οι μνημονιακές πολιτικές.
Όμως, η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ, πέρα από την ουσιαστική της ταύτιση με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό και τις πολιτικές που προωθούσε η συγκυβέρνηση, παραβίασε βάναυσα και τις Δημοκρατικές διαδικασίες μέσα στην Ομοσπονδία, λειτουργώντας με ιδιοκτησιακή λογική. Ανακοινώσεις έβγαιναν χωρίς καμία συνεννόηση, παρεμβάσεις γίνονταν με τον ίδιο τρόπο, τα όργανα της Ομοσπονδίας όπως η Εκτελεστική Επιτροπή επικύρωναν τετελεσμένα. Ευθύνη για αυτή την κατάσταση έχουν και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, που, παρά το γεγονός ότι κατείχαν τη θέση του γραμματέα στο προεδρείο της Ομοσπονδίας, ανέχτηκαν αυτή την κατάσταση, αρνήθηκαν να ενημερώνουν, ως όφειλαν, τα υπόλοιπα μέλη του προεδρείου για ανακοινώσεις που εκδίδονταν, ανεξάρτητα αν αυτοί δεν τις υπέγραφαν. Ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ έβαλε το χεράκι της για να ενισχυθούν οι αποσχιστικές τάσεις ανάμεσα στο νοσηλευτικό προσωπικό, λειτουργώντας ως εκκρεμές και καθορίζοντας τη στάση της με βάση μικροπαραταξιακά οφέλη.
Όταν το εργαλείο δεν δουλεύει καλά, μάλλον δεν φταίει το εργαλείο,
αλλά αυτός που το χειρίζεται!
Είναι παραπάνω από προφανές, ότι χρειαζόμαστε μια άλλη πλειοψηφία στην Ομοσπονδία που να οργανώσει τον αγώνα μας. Χρειαζόμαστε μια Ομοσπονδία που θα συμβάλει στην ενίσχυση της ενότητας και θα σταματήσει τις αποσχιστικές τάσεις στις τάξεις των εργαζομένων στην υγεία και την πρόνοια.
Η αλλαγή των συσχετισμών στην ΠΟΕΔΗΝ είναι όρος και προϋπόθεση για να αλλάξει κατεύθυνση το υγειονομικό κίνημα, να ανασυγκροτηθεί με ταξικά χαρακτηριστικά και να παίξει το ρόλο του σαν υπερασπιστής των συμφερόντων ΟΛΩΝ των εργαζομένων στο ΕΣΥ και του λαού. Θέλουμε η ΠΟΕΔΗΝ να γίνει το κοινό σπίτι όλων των υγειονομικών. Θέλουμε η ΠΟΕΔΗΝ να αποκτήσει εσωτερική δημοκρατική λειτουργία, να συνενώσει τις διεκδικήσεις των κλάδων καινα ξεφύγει από την γραφειοκρατική λειτουργία που την διακατέχει.
$1ü Για να πάρουμε πίσω ταεργασιακάκαιασφαλιστικάμας δικαιώματα.
$1ü Για να διεκδικήσουμε προσλήψεις μονίμωνσυναδέλφων και όχι ομήρων συμβασιούχων.
$1ü Για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος αφήνοντας πίσω τις πρακτικές του κυβερνητικού συνδικαλισμού.
$1ü Για να σπάσουμε την λογική της ανάθεσης σε συνδικαλιστές-ηγέτες και να δώσουμε φωνή σε όλους τους εργαζόμενους,με την συσπείρωση στα πρωτοβάθμια σωματεία και την ενεργοποίηση των διαδικασιών βάσης.
Διεκδικούμε
ΔΗΜΟΣΙΟ-ΔΩΡΕΑΝ σύστημα υγείας – πρόνοιας, Νοσοκομεία ανοικτά για όλους, με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και της λογικής του κέρδους στην υγεία! Κατάργηση της ΕΣΑΝ και των εκτρωματικών Οργανισμών, δημιουργία νέων στα πλαίσια ενός σύγχρονου Υγειονομικού Χάρτη.
Άμεση πληρωμή όλων των δεδουλευμένων σε Κυριακές νυκτερινά και αργίες και αύξηση του ωρομίσθιου, με στόχο τον διπλασιασμό του.
Κάλυψη όλων των οργανικών κενών με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να λειτουργήσουν άμεσα τα κλειστά κρεβάτια σε ΜΕΘ και κλινικές. Κατάργηση των επισφαλών μορφών εργασίας και των ιδιωτικών συνεργείων, επιστροφή όλων των υπηρεσιών στο Δημόσιο. Μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων.
Δημοκρατία στους χώρους δουλειάς με τον θεσμοθετημένο έλεγχο των εργαζομένων, των συνδικάτων και των φορέων των τοπικών κοινωνιών. Κατάργηση των μάνατζερ-διοικητών και νέα ΔΣ και Υπηρεσιακά συμβούλια με αναβαθμισμένη συμμετοχή των αιρετών εκπροσώπων, με την καθιέρωση της γενικής συνέλευσης σε κάθε τμήμα ή κλινική και την τακτική συνέλευση όλου του προσωπικού.
Κατάργηση του Ν. 4250/2014 για την «αξιολόγηση», κατάργηση των μνημονιακών νόμων και ρυθμίσεων για το πειθαρχικό δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων.
Καμία μείωση στις αποδοχές μας. Αποδέσμευση του μισθού από το βαθμό, ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη. Κατάρτιση νέου Μισθολογίου που θα οδηγήσει στην σταδιακή αποκατάσταση όλων των μισθολογικών απωλειών που υπέστησαν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο τα τελευταία χρόνια. Ένταξη των υγειονομικών και εργαζομένων στη δημόσια υγεία στα βαρέα και ανθυγιεινά με μειωμένα χρόνια συνταξιοδότησης, μειωμένα ωράρια, χορήγηση ανθυγιεινού επιδόματος.
Άμεση ανακοπή της οικονομικής αιμορραγίας των ασφαλιστικών ταμείων προς τον ιδιωτικό τομέα, με την προκήρυξη κεντρικών διαγωνισμών για τα πιο ποιοτικά φάρμακα και υλικά, στις πιο συμφέρουσες για το δημόσιο τιμές.
Επαναλειτουργία των κλειστών νοσοκομείων – κλινικών και των δομων του ΕΟΠΠΥ και να ξεκινήσει η ανασυγκρότηση της ΠΦΥ, με τη δημιουργία Πανελλαδικού Δικτύου από τα ιατρεία του ΕΟΠΠΥ, τα Κέντρα Υγείας και την ανάπτυξη δημόσιων ΚΥ σε κάθε αστική περιοχή.
Να μπει τέλος στην αυθαιρεσία της αγοράς στο φάρμακο. Αναβάθμιση του ρόλου του Υπουργείου Υγείας, του ΕΟΦ και του ΙΦΕΤ, θεσμοθέτηση και δημιουργία της κρατικής φαρμακαποθήκης και φαρμακοβιομηχανίας, ώστε να εξασφαλιστεί η ποιότητα, η επάρκεια, αλλά και η ορθολογική χρήση των φαρμάκων.
Υπεράσπιση και στήριξη του δημόσιου χαρακτήρα του ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού συστήματος. Καμία μείωση συντάξεων.
Άμεση κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Υπεράσπιση της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς. Χτύπημα της μαύρης επιχειρηματικότητας και της φορολογίκής ασυλίας του κεφαλαίου.
Άμεση επαναπρόσληψη για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και στην ΕΡΤ, με πλήρη αποκατάσταση των μισθολογικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους και πλήρη απασχόληση. Επανίδρυση των καταργημένων δομών και υπηρεσιών και ταυτόχρονη κατάργηση των αντίστοιχων μνημονιακών νόμων.
Παραμένουμε πιστοί στα αιτήματα που έχει διατυπώσει και διεκδικεί το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα όλη την προηγούμενη περίοδο.
Το ΜΕΤΑ υγειονομικών πρωτοστάτησε την προηγούμενη περίοδο στον αγώνα για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και των αντεργατικών μέτρων που τις συνόδευαν. Ήταν η δύναμη που πρώτη άνοιξε το δρόμο για την αποτροπή της αξιολόγησης που οδηγούσε σε μειώσεις μισθών και απολύσεις. Σήμερα, αποτελεί την εγγύηση ότι ο αγώνας για το ξήλωμα των μνημονιακών πολιτικών καιτην αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων δεν θα μείνει μετέωρος.
ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ – ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΣΥ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
