Διαβάσαμε με έκπληξη άρθρο παλιού και έγκριτου συντάκτη για θέματα υγείας σύμφωνα με το οποίο τα Πανεπιστημιακά, Στρατιωτικά Νοσοκομεία καθώς και υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας δεν υπάγονται στο ΕΣΥ και γι΄ αυτό το λόγο το άρθρο που δημοσιεύσαμε για ιδιωτικές λειτουργίες γιατρών μέσα και έξω από αυτές τις μονάδες δεν ευσταθούν.
Περιμέναμε η αντίδραση να προέλθει από την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας αλλά καλοδεχούμενη είναι η κριτική και από τον δημοσιογραφικό χώρο.
Κατ΄ αρχήν πρέπει να επισημάνουμε ότι αν κάποιος αναζητήσει τα δημόσια Νοσοκομεία που είναι στο σύστημα Εφημέρευσης του ΕΣΥ θα διακρίνει ότι σε αυτό είναι ενταγμένα όλα τα Πανεπιστημιακά νοσοκομεία. Επιπλέον είναι γνωστό ότι πανεπιστημιακές κλινικές δεν είναι ανεπτυγμένες μόνο στα Πανεπιστημιακά νοσοκομεία αλλά και σε δεκάδες Γενικά και Περιφερειακά Νοσοκομεία.
Επίσης είναι γνωστό ότι στα Στρατιωτικά νοσοκομεία δεν νοσηλεύονται μόνο προσωπικό από τις ένοπλες δυνάμεις και την αστυνομία αλλά και χιλιάδες πολίτες που η πρόσβασή τους σε αυτά είναι γνωστό ότι γίνεται κατά βάση μέσω των ιδιωτικών ιατρείων.
Ακόμα και οι συμβεβλημένοι γιατροί με τον ΕΟΠΥΥ λειτουργούν στα πλαίσια της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που είναι ενταγμένη στις υγειονομικές περιφέρειες.
Βεβαίως προφανώς από παράλειψη ο συγκεκριμένος συντάκτης ξεχνά να αναφερθεί στα ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία στα Νοσοκομεία όπως καθώς και στους γιατρούς των ΤΟΜΥ που παράλληλα διατηρούν ιδιωτικά ιατρεία.
Αναρωτιόμαστε δικαιολογημένα λοιπόν και αυτοί δεν είναι στο ΕΣΥ;
Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα δεν είναι η ταμπέλα που έχει κάθε νοσοκομείο και οι άλλες μονάδες υγείας. Το ζήτημα είναι αν το προσωπικό που υπηρετεί στις δημόσιες δομές υγείας μπορεί να έχει ταυτόχρονα ιδιωτικά “μαγαζάκια” μέσα και έξω από αυτές.
Προφανώς δεν θα είχε σημασία να σχολιαστεί το συγκεκριμένο άρθρο αν αυτό δεν επιχειρούσε έμμεσα να δικαιολογήσει την κυβέρνηση που προκλητικά υποκρίνεται ότι επιδιώκει την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας.
