Η εκπαραθύρωση των συμβασιούχων στις υποστηρικτικές υπηρεσίες των νοσοκομείων, και όχι μόνο, φαίνεται ότι είναι ένας από τους στόχους της Κυβέρνησης που θα συνοδευτεί με την επιστροφή των εργολάβων σε όσα νοσοκομεία έχουν υπογραφεί ατομικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου .
Αυτό προκύπτει από τις δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών κ. Θεωδορικάκου που έγιναν πριν λίγες μέρες στον ΣΚΑΙ και στον Γ. Αυτιά, αν μάλιστα αυτές συνδυαστούν και με παλαιότερες δηλώσεις του ίδιου που φωτογράφιζαν ως πλεονάζον προσωπικό τους εργαζόμενους με ατομικές συμβάσεις στα Νοσοκομεία.
Συγκεκριμένα στην συνέντευξη που έδωσε πριν λίγες μέρες στον Γ. Αυτιά ο κ. Θεωδορικάκος ανέφερε ότι: “Επομένως, η είδηση είναι ότι πηγαίνουμε σε ένα συνολικό προγραμματισμό, βάζουμε τέλος στους υπεράριθμους, βρήκαμε μια κατάσταση με 9.000 παραπάνω έκτακτους στο ελληνικό δημόσιο, τους οποίους είχε ξεχάσει η προηγούμενη κυβέρνηση να τους ανακοινώσει τους τελευταίους 3 μήνες πριν τις εκλογές, θα βάλουμε τέλος σε αυτή την υπόθεση διότι είναι θέμα και δικαιοσύνης για τα νέα παιδιά που θέλουν να υποβάλλουν αιτήσεις αλλά και είναι και θέμα σωστής λειτουργίας του ελληνικού κράτους που πρέπει να σέβεται τους πολίτες, όπως και οι πολίτες πρέπει να σέβονται το κράτος”
Αν αυτές συνδυαστούν με αντίστοιχες δηλώσεις που έγιναν στις αρχές Σεπτέμβρη στις οποίες ανέφερε ότι “η υπέρβαση στις προσλήψεις έκτακτου προσωπικού εντοπίζεται σε πλήθος υπηρεσιών διαφόρων κλάδων, με ενδεικτικούς αυτούς της καθαριότητας, της φύλαξης ή της σίτισης“ είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση και ο κ Θεωδορικάκος φωτογραφίζει πρώτα από όλα τα νοσοκομεία και έχει επιλέξει με πρόσχημα τον αριθμό των συμβασιούχων να οδηγήσει στην απόλυση χιλιάδες εργαζόμενους.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι με δηλώσεις τους κατά καιρούς φιλοκυβερνητικά στελέχη είχαν προαναγγέλλει την επιστροφή των εργολάβων μιλώντας για τους εργαζόμενους με ατομικές συμβάσεις με απαξιωτικό τρόπο θεωρώντας τους ρουσφέτια της προηγούμενης κυβέρνησης. Πολύ περισσότερο όταν είναι ομολογημένη η απόφαση της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε διαφόρους τομείς των νοσοκομείων σε συμπράξεις με ιδιώτες.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι ο κ. Κικίλιας στις πρόσφατες συναντήσεις με την ΠΟΕΔΗΝ ανέφερε ότι η παράταση των συμβάσεων των εργαζομένων με προγράμματα του ΟΑΕΔ δεν είναι νόμιμη γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το μέλλον και αυτής της κατηγορίας των συμβασιούχων.
Όσοι βεβαίως θεωρούν ότι στις προθέσεις της Κυβέρνησης είναι το τέλος των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και η κάλυψη των αναγκών με μόνιμο προσωπικό, πλανώνται πλάνην οικτράν. Το αποδεικνύει άλλωστε η πρόσφατη αναγγελία για πρόσληψη μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων (35.000) με προγράμματα κοινωφελούς εργασίας αλλά και οι χιλιάδες προσλήψεις αναπληρωτών στα σχολεία.
Φαίνεται ότι όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση έτσι και η σημερινή θα επιχειρήσει να δημιουργήσει ένα νέο δυναμικό σε ομηρία προκειμένου να διαμορφώσει τον δικό της εκλογικό μηχανισμό. Το σχέδιο είναι γνωστό και στηρίζεται στην ανακύκλωση των συμβασιούχων και της ανεργίας ενώ ταυτόχρονα την ίδια ώρα θα προωθεί και την εκχώρηση υπηρεσιών σε ιδιώτες σε κρίσιμους τομείς που είναι κερδοφόροι για το κεφάλαιο.
Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις η πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ σφυρίζει αδιάφορα προκειμένου να μην κακοκαρδίσει την σημερινή κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο όταν έχει μια “αντιπολίτευση”, τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, που αναπαράγουν το γνωστό αφήγημα για τα “επιτεύγματα” της προηγούμενης Κυβέρνησης, θεωρούν αδύνατη την μονιμοποίηση των συμβασιούχων μέσω της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου και δεν κάνουν οποιαδήποτε κίνηση για την διασφάλιση του εργασιακού μέλλοντος αυτών των εργαζομένων.
Όμως η εξασφάλιση της εργασίας των συμβασιούχων και η διεκδίκηση για μόνιμη και σταθερή εργασία δεν μπορεί να κατακτηθεί χωρίς την κινητοποίηση όλων των εργαζομένων στην υγεία. Η πάλη για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την πάλη για μόνιμες προσλήψεις προσωπικού που θα καλύπτουν όλες τις ανάγκες των μονάδων υγείας καθώς και την κατάργηση του θεσμού των συμβάσεων.
Δεν μπορεί επίσης να μην συνδέεται με τα γενικότερα αιτήματα που έχει θέσει το ταξικό υγειονομικό κίνημα για την εκδίωξη των εργολάβων και την απόκρουση των συμπράξεων με ιδιώτες αλλά και τις διεκδικήσεις για αυξήσεις στους μισθούς, την ένταξη στα Βαρέα Ανθυγιεινά, την προστασία και επέκταση του ανθυγιεινού επιδόματος, την απόκρουση της ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης και την βελτίωση των συνθηκών εργασίας των εργαζομένων στον τομέα της υγείας.
Τέλος για να είναι δυνατή η οποιαδήποτε επιτυχία αυτού του αγώνα απαιτείται η ύπαρξη σωματείων για να μπορεί μέσα από αυτά να υπάρξει συλλογική συσπείρωση, δράση και διεκδίκηση. Αυτά επιχειρεί σήμερα να βάλει στο γύψο η σημερινή Κυβέρνηση με τον νέο συνδικαλιστικό νόμο που προωθεί αυτές τις μέρες στη Βουλή παίρνοντας τη σκυτάλη από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τις ρυθμίσεις Αχτσιόγλου που άνοιξαν το δρόμο για το χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος.
Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει υποχρέωση να θέσει στην προμετωπίδα του αυτά τα ζητήματα και να πάρει πρωτοβουλίες συντονισμού ξεπερνώντας την πλειοψηφία της ΠΟΕΔΗΝ.
Οι εμμονές για αποσπασματικές δράσεις χωρίς συντονισμό, αιτήματα, μαζικές διαδικασίες βάσης και συνέχεια στους αγώνες αποδείχτηκαν μέχρι σήμερα αναποτελεσματικές και δεν κινητοποίησαν ένα μεγάλο μέρος εργαζομένων.
Σε κάθε περίπτωση τα πρωτοβάθμια σωματεία που σέβονται τους εργαζόμενους και δεν ταυτίζονται με τις επιλογές των μνημονιακών δυνάμεων θα πρέπει να κινηθούν άμεσα σε αυτή την κατεύθυνση.
