Τα τελευταία δύο χρόνια όλοι οι υγειονομικοί βρεθήκαμε αντιμέτωποι και συνεχίζουμε ν’αντιμετωπίζουμε καθημερινά πρωτόγνωρες συνθήκες εργασίας, που λόγω της πανδημίας έφεραν στην επιφάνεια στο μέγιστο βαθμό όλες τις αδυναμίες και τους κινδύνους που υπάρχουν – για μας και τους ασθενείς μας – ως αποτέλεσμα της υποστελέχωσης του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Η ανεπάρκεια στη λήψη ουσιαστικών μέτρων πρόληψης κι αντιμετώπισης της πανδημίας οδηγούν το ΕΣΥ και το προσωπικό του – εμάς – σε μια μόνιμη καθημερινή υπέρβαση εαυτού.
Εμείς, οι συμβασιούχοι και άλλοι συμβασιούχοι αλλά και μόνιμοι πριν από εμάς, χρόνια βάζουμε πλάτη για να βγει «μια ακόμη βάρδια». Συνεχίζουμε να δουλεύουμε κάτω από ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες. Σήμερα, συνάδελφοί μας νοσούν και βγαίνουν εκτός μάχης καθημερινά ή πιέζονται να δουλεύουν ακόμη και θετικοί ή αποθαρρύνονται να ελέγχονται με μοριακά τεστ που προβλέπονται για το προσωπικό καθώς δεν υπάρχουν εφεδρείες. Αυτοί που μένουμε πίσω εργαζόμαστε με κομμένα ρεπό, διπλοβάρδιες και χωρίς άδειες. Η κόπωση εκθέτει εμάς όσο και τους ασθενείς μας στον κίνδυνο των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και όχι μόνο της COVID-19 λοίμωξης (κι αυτό ήρθε ειρωνικά να το επιβεβαιώσει με μια ακόμη δωρεά φοροαπαλλαγής το ΙΣΝ με την περιβόητη έρευνα για τις λοιμώξεις στις μονάδες παραγνωρίζοντας και την κοινή λογική που θέτει το αμείλικτο ερώτημα τι αριθμός υγειονομικών αντιστοιχεί στον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό των αρρώστων στην πραγματικότητα!!!).
Το μόνιμο προσωπικό είναι εδώ και χρόνια αποδεκατισμένο και εξουθενωμένο. Προσπαθεί να καλύψει τις πάγιες και τις έκτακτες ανάγκες λειτουργίας του νοσοκομείου. Την ίδια στιγμή που ακόμη ένα κομμάτι εργαζομένων πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί, οι συμβασιούχοι αποτελούμε πια περίπου το 30-35% όλων των εργαζομένων του νοσοκομείου. Οι περισσότερες από αυτές τις συμβάσεις λήγουν στις 31 Μαρτίου του 2022 και εάν δεν ανανεωθούν το νοσοκομείο λειτουργικά θα καταρρεύσει. Αυτό εμάς μας φέρνει σε μία κατάσταση αβεβαιότητας, με απτό το ενδεχόμενο να χάσουμε όλα τα χρωστούμενα ρεπό και τις άδειες των τελευταίων 2 χρόνων (που έχουν σωρευτεί λόγω την ασύλληπτης υπερεργασίας μας), ενώ το νοσοκομείο το φέρνει στο χείλος του γκρεμού. Η κατάσταση επιβαρύνεται ακόμα πιο πολύ, όταν μεγάλο κομμάτι συναδέλφων επιλέγει να παραιτηθεί παρά να συνεχίζει να εργάζεται σε τέτοιες συνθήκες σωματικής και ψυχικής εξουθένωσης.
Στην χρόνια αλλά και επιδεινούμενη συνεχώς υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση (σημ. ακόμη και βασικά αντιβιωτικά μας λείπουν) προστίθενται και ατυχείς τουλάχιστον ή εν τέλει, επικίνδυνοι χειρισμοί στη διαχείριση του λιγοστού αναλογικά με τις ανάγκες νοσηλευτικού προσωπικού. Για παράδειγμα, επικουρικοί νοσηλευτές με συμβάσεις covid είναι γνωστό (αλλά και ανεξήγητο) ότι τοποθετήθηκαν στα χειρουργεία (όπου σημειωτέον ο χρόνος σύμβασης είναι μικρότερος από αυτόν της σχετικής εκπαίδευσης) αντικαθιστώντας τους ήδη έμπειρους κι εξειδικευμένους μόνιμους συναδέλφους των χειρουργείων που πετάχτηκαν ως «ανειδίκευτοι» στους ορόφους. Ή ενώ τα τμήματα πρώτης γραμμής για την πανδημία στενάζουν από την έλλειψη προσωπικού, εξακολουθούν να στελεχώνουν τμήματα που η λειτουργία τους έχει (κακώς) μειωθεί!
Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι συνάδελφοι ειδικευόμενοι νοσηλευτές επείγουσας και εντατικής νοσηλευτικής δουλεύουν κανονικότατα στο πλευρό του υπόλοιπου προσωπικού. Η εργαλειοποίησή τους για να ανταπεξέλθει το νοσοκομείο τα τελευταία 2 χρόνια είναι καταφανής. Δεν έχει πραγματοποιηθεί κανένα θεωρητικό μάθημα στα πλαίσια της ειδικότητάς τους και υπολογίζονται στη βάρδια σαν «κανονική δύναμη» του προσωπικού των ΤΕΠ και των Μονάδων.
Ξέρουμε πως η πίεση που δέχεται το ΕΣΥ αναμένεται να κορυφωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα δεδομένης της διασποράς που υπάρχει στα νοσοκομεία, στους χώρους δουλειάς, στα ΜΜΜ και στα σχολεία. Κυβέρνηση & Διοίκηση δεν ακούν τους υγειονομικούς και αγνοούν συνειδητά την υλοποίηση των προτάσεών μας, που απαιτούν ενίσχυση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Λέμε ΟΧΙ στην ομηρία και κοροϊδία των τρίμηνων ανανεώσεων συμβάσεων και «μετά… βλέπουμε». Οι ίδιες οι συνθήκες ανέδειξαν με τρόπο δραματικό ότι επιβάλλεται η μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και η άμεση επιστροφή των συναδέλφων που παραμένουν σε αναστολή. Σε ένα σύστημα υγείας και ένα νοσοκομείο που βαριανασαίνουν δεν περισσεύει κανένας υγειονομικός!
Όλοι οι συμβασιούχοι υγειονομικοί απαιτούμε να παρθούν άμεσα μέτρα και να γίνουν παρεμβάσεις από τους αρμοδίους ώστε:
- Να μπει ΕΔΩ & ΤΩΡΑ προγραμματισμός ώστε να δοθούν όλα τα χρωστούμενα ρεπό και οι άδειες του προσωπικού (με προτεραιότητα σε όσους λήγουν οι συμβάσεις). Πρόκειται για βασικότατο όρο υγείας κι ασφάλειας. Θεωρούμε αυτονόητη την υλοποίηση της νομικής υποχρέωσης της διοίκησης να πληρωθούν τα υπόλοιπα αδειών σε περίπτωση που δεν δοθούν αφότου εξαντληθεί κάθε δυνατότητα. Να τηρηθούν όλα τα κομβικά μέτρα υγείας κι ασφάλειας – όπως διάλειμμα στη βάρδια, τα ρεπό εντός της βδομάδας, χορήγηση ειδικών αδειών, απόσταση ανάμεσα στις βάρδιες άνω των 11 ωρών κλπ. Να διοριστούν επιτέλους Γιατροί Εργασίας & Τεχνικοί Ασφαλείας!
- Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι, ανεξάρτητα με το έτος πρόσληψης, το είδος της σύμβασης ή οποιαδήποτε άλλη πλαστή «προϋπόθεση». Δουλεύουμε όλοι μαζί δίπλα-δίπλα και δεν μας περισσεύει κανείς. Κι επειδή, ούτε αυτό θα είναι αρκετό, ΜΑΖΙΚΕΣ προσλήψεις ΜΟΝΙΜΟΥ προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες. Να επιστρέψουν ΑΜΕΣΑ οι συνάδελφοι που βρίσκονται σε αναστολή για να μας βοηθήσουν. Να ενισχυθούν όλα τα τμήματα κι οι μονάδες με προσωπικό, σύμφωνα με τις διεθνείς αναλογίες. Όχι 2 νοσηλευτές για 46-65 ασθενείς στα τμήματα και 1 νοσηλευτής για 4 ασθενείς στις ΜΕΘ.
- Να ανοίξουν ΤΩΡΑ τα κλειστά δημόσια νοσοκομεία & ταυτόχρονα, να προχωρήσει η πραγματική ΕΠΙΤΑΞΗ όλων των Ιδιωτικών Μονάδων με ένταξη τους σε ενιαίο κρατικό σχεδιασμό με την υποδομή και το προσωπικό τους. Να ενισχυθεί ουσιαστικά η ΠΦΥ και να οργανωθεί χωρίς άλλη ολιγωρία η συστηματική ιχνηλάτηση και το τακτικό testing σε όλο το προσωπικό (που χώρια από τη μεγάλη εξάπλωση του ιού στην κοινότητα, κινδυνεύει βασικά από την καθημερινή έκθεσή του μέσα στο χώρο δουλειάς. Ν’αποσυρθεί ΤΩΡΑ η απαράδεκτη κι αντιεπιστημονική οδηγία του ΕΟΔΥ για 5μερη καραντίνα. Υπάρχει πλειάδα μέτρων που έχουν ήδη προταθεί & μπορούν να ληφθούν επιτέλους πριν φτάσουμε στο μη παρέκει να εργαζόμαστε άρρωστοι διασπείροντας τον ιό.
- Δημόσια και δωρεάν υγεία – με γενναία επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό – για όλους, με τις υψηλού επιπέδου υπηρεσίες που μπορούμε να προσφέρουμε και τις αξίζει κάθε άνθρωπος (που φυσικά δεν είναι επιλογή του αλλά ανάγκη να φτάσει σε μας)!
Είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε Υγεία με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητες του 21ου αιώνα.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/1/2022, 8πμ ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ (ΤΕΠ)
