Κατ΄ επίφαση δωρεάν φαίνεται ότι συνεχίζει να είναι η δημόσια υγεία, καθώς τα Ελληνικά νοικοκυριά αναγκάζονται να πληρώνουν ακριβά βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη, για να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας.
Η επιβάρυνση των νοικοκυριών είναι ακόμα μεγαλύτερη αν πάρουμε υπόψιν την δραματική μείωση των εισοδημάτων αλλά και τις περικοπές στις παροχές υγείας από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών.
Σύμφωνα με την Έρευνα Οικογενειακών Προϋπολογισμών για το έτος 2017 που δημοσιοποίησε η (ΕΛΣΤΑΤ), τα ελληνικά νοικοκυριά δαπάνησαν πέρυσι το 7,3% – κατά μέσον όρο- της μέσης μηνιαίας δαπάνης για υπηρεσίες υγείας που αντιστοιχεί σε 102,44 ευρώ (σε σταθερές τιμές).
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ η Ελλάδα είναι πρωταθλητής στις ιδιωτικές δαπάνες υγείας αφού το 7,3°/ο είναι το υψηλότερο ποσοστό σε επίπεδο ΕΕ. Ακολουθεί σε ιδιωτικές δαπάνες η Βουλγαρία με 7,1% ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο το ποσοστό είναι 1%ο, στην Ισπανία 3,4%, στην Ιταλία 4,8%.
Η επιβάρυνση είναι πολύ υψηλότερη για τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά που φτάνει μέχρι και το 13,4% για άτομα με χαμηλό εισόδημα κάτω από 4.878,86 ευρώ (κυρίως συνταξιούχους, ανέργους ανασφάλιστους κλπ) και ηλικία πάνω από τα 65 έτη. Η συνολικά μέση μηνιαία δαπάνα των νοικοκυριών στην Ελλάδα διαμορφώθηκε σε 1.414,09 ευρώ,.
Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι το κυβερνητικό αφήγημα για την διεύρυνση των παροχών από το δημόσιο σύστημα υγείας και την άρση των αποκλεισμών, ιδιαίτερα όταν αυτοί αφορούν τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πολύ μικρή σχέση έχουν με την πραγματικότητα.
Ο χρηματοδοτικός στραγγαλισμός των δημόσιων δομών υγείας, η ανυπαρξία πρωτοβάθμιας φροντίδας και η εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών υγείας είναι ο βασικός παράγοντας που διαμορφώνει αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα.
Γι αυτό και η πάλη για την ανατροπή αυτών των πολιτικών είναι μονόδρομος, για να μπει τέλος στην αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων προκειμένου να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.
