Μία πρόταση της taskforceπου δόθηκε στη δημοσιότητα για τη ”μεταρρύθμιση” της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) (ΚΛΙΚ ΕΔΩ) που χωρά πολλές ερμηνείες σε αρκετά σημεία ενώ παράλληλα αφήνει στο κρίσιμα θέματα σκοτάδι.
Η πρόταση αυτή βεβαίως εντάσσεται στο πλαίσιο της συνολικότερης πολιτικής περιορισμού των παροχών αφού προβλέπει ο νέος φορέας να παρέχει στους ασφαλισμένους μια «βασική δέσμη υπηρεσιών» και προφανώς προδιαγράφει την μεταφορά της επιπλέον δαπάνης απευθείας στους πολίτες.
Ταυτόχρονα προβλέπει την κατάργηση του ΕΟΠΥΥ ως ”παρόχου” υπηρεσιών και την μετατροπή του ως ”αγοραστή” κατά τα πρότυπα των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών.
Να επισημάνουμε απλώς ότι στην ίδια κατεύθυνση, δηλαδή την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών υγείας και δη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και Περίθαλψης, κινείται και η πρόταση της επιτροπής Σουλιώτη αφού εντάσσονται μέσα στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων που αποτελούν και πολιτικές επιλογές της συγκυβέρνησης.
Ένα πρώτο στοιχείο που προκύπτει μέσα και από τις δύο προτάσεις είναι η μεγάλη συρρίκνωση των δομών της Π.Φ.Υ.
Τα πληθυσμιακά στοιχεία που ορίζει η πρόταση της TASKFORCEοδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μείωση των υπαρχουσών δομών θα ξεπεράσει κατά πολύ το 50%.
Όμως τα ζητήματα που προκύπτουν από την πρόταση της TaskForceδεν σταματούν εδώ.
Ενώ στις αρχικές ”διακηρύξεις” μιλά για πλήρη κάλυψη του πληθυσμού, η σύνδεση της χρηματοδότησης μέσω συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ – αγοραστή, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πάνω από 4 εκατομμύρια πολίτες που είναι ανασφάλιστοι πετιούνται έξω από το σύστημα.
Από την πρόταση γίνεται καθαρό ότι η παραπομπή σε γιατρούς ειδικοτήτων και στα Νοσοκομεία των ασφαλισμένων γίνεται αποκλειστικά από τον οικογενειακό γιατρό. Η επιλογή αυτή είναι προφανές ότι επιδιώκει να μπουν περιορισμοί στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στο όνομα του περιορισμού του ”κόστους”.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ”πρόταση” να ξεφορτωθεί το σύστημα γιατρούς κρίσιμων ειδικοτήτων και στο σύστημα να παραμείνουν μόνο γιατροί που ασχολούνται με τον εργαστηριακό τομέα και την πρόληψη.
Παρ’ όλα αυτά η ίδια η πρόταση αφήνει αναπάντητα κρίσιμα ζητήματα όπως:
– Ποιος χρηματοδοτεί το σύστημα, ανεξάρτητα αν είναι προφανές ότι στόχος είναι η συρρίκνωση της χρηματοδότησης. Βεβαίως οι σφαιρικοί προϋπολογισμοί και οι μετρήσεις αποδοτικότητας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η συρρίκνωση της χρηματοδότησης θα είναι δραματική, ενώ είναι σχεδόν σίγουρο ότι αυτό θα συνοδευτεί με νέα χαράτσια και αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών.
– Τι θα γίνει με το προσωπικό που από τις δηλώσεις Γεωργιάδη θα τεθεί σε διαθεσιμότητα και το κλείσιμο των δομών πρωτοβάθμιας που σήμερα λειτουργούν.
– Ποια ακριβώς θα είναι η ”σχέση” του νέου φορέα με τον ιδιωτικό τομέα υγείας που μέσα από το κείμενο μένει αδιευκρίνιστο, με μόνη αναφορά στις συμβάσεις που πρέπει να υπογραφούν με ιδιώτες παρόχους.
– Ποιο θα είναι το νέο εργασιακό καθεστώς των γιατρών του συστήματος, αν και από την ”ερμηνεία” της πρότασης για 8ωρο και μία εφημερία την εβδομάδα το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ που θα παραμείνουν στο σύστημα αλλά και οι γιατροί των Κέντρων Υγείας δεν θα είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης αλλά θα μπορούν να ασκούν και ιδιωτικό έργο. Επιπλέον από σημεία του κειμένου φαίνεται ότι αφήνεται ανοικτό το ενδεχόμενο η στελέχωση των Κέντρων υγείας με γιατρούς ειδικοτήτων και για την κάλυψη εφημεριών με ιδιώτες γιατρούς μέσω υπογραφής συμβάσεων με τις ΥΠΕ και τα Κέντρα Υγείας.
Βεβαίως παρά τις ασάφειες είναι προφανές ότι το κείμενο αυτό κινείται μέσα στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών της συρρίκνωσης και διάλυσης των δημόσιων δομών υγείας
