Το τελευταίο κρούσμα αυταρχισμού της Διοίκησης του Νοσοκομείου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής για τους χιλιάδες εργαζόμενους. Τα υπέρογκα πρόστιμα (15 και 5 ημερομίσθια) με τα οποία τιμωρήθηκαν δύο ειδικευόμενοι ιατροί, ο ένας στέλεχος της παράταξής μας, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Αναπληρωτής Διοικητής, αλλά και ο Διοικητής αποφάσισαν να δείξουν το ρόλο που παίζουν, το ρόλο για τον οποίο έχουν διορισθεί: τρομοκράτηση των εργαζόμενων, φίμωση των απόψεών μας, απαγόρευση της ανάδειξης των προβλημάτων στη λειτουργία του Νοσοκομείου, απαγόρευση της αναφοράς και μόνο στο Σωματείο και στη συνδικαλιστική δράση.
Αν νομίζουν ότι θα τους περάσει, είναι γελασμένοι!
Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Τη στιγμή που εργαζόμενοι, ασθενείς, συνοδοί στοιβαζόμαστε στα απαρχαιωμένα ΤΕΠ (ανεπαρκής χώρος, ανύπαρκτος εξαερισμός, αδυναμία τήρησης αποστάσεων κοκ) είναι πρόκληση να δεχόμαστε αντιεπιστημονικές υποδείξεις για τη χρήση της ιατρικής μάσκας όντας εμβολιασμένοι σε χώρο χωρίς ασθενείς και μετά από πολλές ώρες εξαντλητικής εφημέρευσης. Τη στιγμή που θετικά και ύποπτα περιστατικά στριμώχνονται αδιακρίτως σε ελάχιστο χώρο, τη στιγμή που υπάρχουν ασθενείς νοσηλευόμενοι για κορωνοϊό διασωληνωμένοι σε απλές κλινικές εκτός ΜΕΘ, τη στιγμή που το παλαιωμένο δίκτυο του ιατρικού οξυγόνου εμφανίζει προβλήματα και τρέμουμε μήπως καταρρεύσει, είναι πρόκληση η Διοίκηση να μη δέχεται να ακούσει κουβέντα για όλα αυτά. Τη στιγμή που δουλεύουμε πολλές περισσότερες ώρες από όσες προβλέπουν οι συμβάσεις εργασίας μας, με σερί 24ωρα, χωρίς ρεπό και με τις άδειες κομμένες επ ‘αόριστον, πάει πολύ να δεχόμαστε ποινές για “επιθετική και απρεπή συμπεριφορά”, πάει πολύ να κατηγορούμαστε για “απείθεια”.
Ο αυταρχισμός δε μας τρομάζει. Μας εξοργίζει. Δεν θα ανεχτούμε προσβλητικές συμπεριφορές απέναντι σε συναδέλφους. Τα πρόστιμα που έχει βάλει η Διοίκηση σε τραπεζοκόμους των 500 ευρώ, καθαρίστριες, ιατρούς, οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί με τους οποίους καταφέρεται απέναντι στους εργαζόμενους, ο εργασιακός εκφοβισμός, οι απειλές και οι κλήσεις σε απολογία θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει. Ήδη οι διαστάσεις που έχει πάρει το θέμα δείχνουν ότι τους έχει γυρίσει μπούμερανγκ. Η επιθετική και απρεπής τους στάση τούς έχει οδηγήσει σε σοβαρό αδιέξοδο. Η έπαρσή τους θα τους οδηγήσει στα τάρταρα της απαξίωσης και της ανυποληψίας. Οι απειλές, οι ποινές και οι τραμπουκισμοί θα κουρελιαστούν στην πράξη.
Ο αυταρχικός κατήφορος της Διοίκησης το μόνο που πέτυχε είναι να την απαξιώσει στα μάτια όλων των εργαζομένων. Μοναδικός τους σύμμαχος είναι οι αμετανόητοι κυβερνητικοί συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ, που ο εκπρόσωπός τους δεν ντράπηκε ακόμα και να ταχθεί με το μέρος της στο τελευταίο περιστατικό, παραβιάζοντας τις αποφάσεις του Σωματείου, για να φανούν «βασιλικότεροι του βασιλέως». Τα στηρίγματά τους στο Νοσοκομείο είναι μόνο όσοι, σε θέσεις ευθύνης, εξαρτούν την εξουσία και το κύρος τους από την εξουσία που έχει, και το κύρος που νομίζει ότι έχει, η Διοίκηση.
Ο φόβος όμως έχει αλλάξει στρατόπεδο.
Οι Διοικήσεις είναι το μακρύ χέρι της κυβέρνησης μέσα στα Νοσοκομεία. Γι’ αυτό και η πολιτική τους είναι απολύτως εναρμονισμένη με την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας:
Προκλητική άρνηση να ενισχύσει το ΕΣΥ, από την Πρωτοβάθμια μέχρι τις ΜΕΘ. Διατήρηση, ακόμα και μέσα στις συνθήκες “πολέμου”, των χιλιάδων κενών θέσεων στο ΕΣΥ, που με την έκρηξη της πανδημίας έχουν φτάσει σε τραγικά επίπεδα. Τα κενά καλύπτονται με «επιστρατεύσεις» των ήδη εξουθενωμένων εργαζόμενων, ακόμα και άσχετων ειδικοτήτων, με καταστροφικές συνέπειες στην παρεχόμενη περίθαλψη και την ίδια την εκπαίδευση των νέων ιατρών. Άρνηση της ένταξης των υγειονομικών επαγγελμάτων στα ΒΑΕ. Απροθυμία να επιτάξει τον ιδιωτικό τομέα για τις ανάγκες της περίθαλψης του λαού, αντιθέτως προσφορά δώρων εκατομμυρίων ευρώ στους επιχειρηματίες της Υγείας. Αποτέλεσμα εκατοντάδες άνθρωποι να πεθαίνουν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ και οι “σοφοί” της επιτροπής να κάνουν πλάκα (“μόνο 20%”). Κατασυκοφάντηση και επιστράτευση του υποκριτικού επιχειρήματος περί “ατομικής ευθύνης” όταν, όχι μόνο αποποιείται τις δικές της εγκληματικές ευθύνες στη διαχείριση της πανδημίας αλλά και τα κορυφαία της στελέχη παραβιάζουν κατάφωρα και προκλητικά τα μέτρα. Έξαρση της καταστολής απέναντι σε εργαζόμενους και νεολαία που αντιδρά στα δεκάδες αντιδραστικά νομοσχέδια που έχει ψηφίσει ή ετοιμάζεται να ψηφίσει (εκπαιδευτικά, εργασιακά, ασφαλιστικό κλπ) ή απλώς έχει φυσική παρουσία στο δημόσιο χώρο (παράδειγμα Νέας Σμύρνης).
Η λατρεία λοιπόν της Διοίκησης στην προσπάθεια εκφοβισμού εργαζομένων και στην επιβολή προστίμων δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, δεν είναι προσωπική εμμονή. Είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο πειθάρχησης. Στοχεύει στην οικονομική και ψυχολογική εξουθένωση των ήδη εξαντλημένων και κουρασμένων εργαζόμενων, που κρατάμε τα Νοσοκομεία όρθια, που σώζουμε με νύχια και με δόντια την κοινωνία από την πλήρη κατάρρευση. Είναι ένα σχέδιο για τη διαμόρφωση ενός χώρου εργασίας, όπου οι συνάδελφοι θα είμαστε πειθήνια όργανα, θα ερχόμαστε μόνο για δουλειά, με εξαντλητικά ωράρια και ελλιπή μέσα ατομικής προστασίας, δεν θα έχουμε λόγο για τις προβληματικές καταστάσεις και να σιωπούμε για τους κινδύνους της δικής μας υγείας και των ασθενών. Ταυτόχρονα στοχεύουν να μην έχουμε δικαίωμα στο συνδικαλισμό και τη διεκδίκηση, να μην αμφισβητούμε την Ελέω Θεού εξουσία των αρχόντων της Διοίκησης.
Η τακτική αυτή ξεκίνησε από την περσινή απαγόρευση για δηλώσεις στα ΜΜΕ, που φυσικά κουρελιάστηκε στην πράξη. Συνεχίστηκε με την απόπειρα εισβολής της Αστυνομίας και διάλυσης της συγκέντρωσής μας πέρυσι τον Απρίλιο. Γιγαντώθηκε με τον πόλεμο που έχουν ανοίξει οι εκπρόσωποι απέναντι σε όλους τους εργαζόμενους. Είναι ένα κυβερνητικό σχέδιο φίμωσης και εξόντωσης, που έχουμε δει όχι μόνο στο Νοσοκομείο μας, αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις (δίωξη στην Πρόεδρο της ΕΝΙΘ, σε Γιαννιτσά και Έδεσσα κ.ά.), με αποκορύφωμα τη φωτογραφική, εκδικητική, πολιτική απόλυση του Προέδρου του Σωματείου του Αγίου Σάββα Κ. Καταραχιά.
Οι εργαζόμενοι λέμε ένα μεγάλο ΟΧΙ!
Επιθετική και απρεπής είναι η στάση και η πολιτική της Διοίκησης
Επιθετική και απρεπής είναι η εγκληματική κυβερνητική πολιτική
Οι εργαζόμενοι βγαίνουμε στην αντεπίθεση για να διεκδικήσουμε:
αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για μας
δημόσια, δωρεάν, ασφαλή περίθαλψη για το όλο το λαό
Ενωτική Πρωτοβουλία
(Ανεξάρτητο αριστερό σχήμα στον Ευαγγελισμό)
