Η νέα επικοινωνιακή «καταιγίδα» της Κυβέρνησης στο χώρο της υγείας ξεδιπλώνεται με αφορμή την ψήφιση ρύθμισης, στο λεγόμενο παράλληλο πρόγραμμα, που προβλέπει την δυνητική αντικατάσταση των εργολαβιών στην καθαριότητα με προσλήψεις εργαζομένων με «μπλοκάκια».
Η ρύθμιση προβλέπει συγκεκριμένα τη δυνατότητα με τη λήξη των συμβάσεων που έχουν Νοσοκομεία με τους εργολάβους να μπορούν να υπογράψουν με εργαζόμενους που απασχολούνται στην καθαριότητα Συμβάσεις μίσθωσης έργου (δηλαδή μπλοκάκια). Είναι προφανές ότι η ρύθμιση αυτή αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως ατομικούς εργολάβους και όχι ως εργαζόμενους που παρέχουν εξαρτημένη εργασία στα Νοσοκομεία.
Πέρα από το γεγονός ότι η δυνατότητα αυτή δεν είναι υποχρεωτική για τις Διοικήσεις των Νοσοκομείων, το πιο σημαντικό είναι ότι από τη γαλέρα των εργολαβιών οι εργαζόμενοι αυτοί πέφτουν στη θηλιά των επισφαλών και ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι αντίστοιχη ρύθμιση υπήρχε από τα μέσα του 2015 με πολύ πιο ευνοϊκούς όρους για τους εργαζόμενους. Συγκεκριμένα, το Υπ. Υγείας δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα που υπήρχε για υπογραφή συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, και όχι μπλοκάκια, με διάρκεια έως το τέλος του 2015, μέχρι να συσταθούν μόνιμες θέσεις προσωπικού στην καθαριότητα.
Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει από την πλευρά του Υπ. Υγείας καμία πρωτοβουλία προκειμένου να συσταθούν οργανικές θέσεις στην καθαριότητα και στους άλλους τομείς που έχουν εκχωρηθεί σε ιδιώτες. Αντίθετα, οι εργολαβίες συνεχίζουν και διευρύνονται, ενώ τους τελευταίους μήνες είναι πλέον συχνό το φαινόμενο των απευθείας αναθέσεων μέσω της παράτασης συμβάσεων ή ακόμα και παραμονής των εργολάβων χωρίς υπογεγραμμένη σύμβαση. Επιπλέον φαίνεται ότι το Υπ. Υγείας, όπως προκύπτει από σχετική τοποθέτηση του αν. υπουργού Υγείας κ. Πολάκη στη Βουλή, επιλέγει να μετατρέψει τους εργαζόμενους στα συνεργεία σε συλλογικούς εργολάβους με την ανάθεση μέσω διαγωνισμών των υπηρεσιών αυτών σε κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις ( ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.).
Η Κυβέρνηση, στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων όχι μόνο δεν προχωρά σε μέτρα ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, που θα οδηγούν στην σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα, αντίθετα επιλέγει να γενικεύσει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις διευρύνοντας το εργασιακό τοπίο ζούγκλας που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια από την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών.
