Χρήστος Κόνιαρης *
Η εξαγγελία μιας λαϊκής κινητοποίησης στις 22 Γενάρη στο Σύνταγμα και στις πλατείες σε όλη τη χώρα από συλλογικότητες που παρεμβαίνουν τα χρόνια της πανδημίας διεκδικώντας το δικαίωμα στην υγεία φαίνεται ότι ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά των συστημικών δυνάμεων στο εργατικό κίνημα και φρόντισαν να κάνουν ότι μπορούν για να αποτρέψουν αυτή να πάρει μαζικά χαρακτηριστικά.
Μαζί με αυτές συνταυτίστηκαν και δυνάμεις που δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται να αναπτυχθεί ένα μαζικό κίνημα για το δικαίωμα στην υγεία αρκεί αυτό που κινείται να το ελέγχουν.
Το λέμε αυτό μιας και μια σειρά συνδικάτα που ελέγχονται από τον παλιό και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό, (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ) παρά το γεγονός ότι δεν έχουν γενικά πρόβλημα να δηλώνουν συμμετοχή σε μια σειρά κινητοποιήσεις, φροντίζοντας βεβαίως να μην κάνουν τίποτα για να τις οργανώσουν, στην περίπτωση αυτή στήλωσαν τα πόδια αρνούμενοι να συμμετέχουν στα συλλαλητήρια που οργανώνονται το Σάββατο.
Μάλιστα για να συγκαλύψουν αυτή τους τη στάση εξήγγειλαν μετά την ανακοίνωση των συλλαλητηρίων στις 22 Γενάρη δική τους κινητοποίηση στις 26 Ιανουαρίου σε ώρες που γνωρίζουν ότι δεν μπορεί να διασφαλιστεί η μαζική κινητοποίηση του λαού.
Δεν μας κάνει εντύπωση μιας και είναι όλοι αυτοί που αρνούνται τα χρόνια της πανδημίας να κάνουν οτιδήποτε που θα έδινε το δικαίωμα στο λαό να βγει στο δρόμο και να καταγγείλει την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης στην διαχείριση της πανδημίας και την φτωχοποίηση ενός μεγάλου μέρους του λαού.
Όμως η κινητοποίηση στις 22 Γενάρη δέχτηκε λυσσαλέα επίθεση και από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ αφού αμφισβητούσαν το δικαίωμα κάποιος άλλος, πέρα από τους «μόνους συνεπείς», να κινηθεί απέναντι στην εγκληματική πολιτική που οδηγεί το λαό στην εξαθλίωση και του αφαιρεί το δικαίωμα στην υγεία.
Δεν ξέρω αν η κινητοποίηση στις 22 Γενάρη μετά από αυτά μπορεί να πετύχει τους στόχους της, δηλαδή να αποτελέσει την αφετηρία για την διαμόρφωση ενός μεγάλου λαϊκού κινήματος που θα αμφισβητεί την κυρίαρχη πολιτική και θα ανοίγει δρόμους προκειμένου σε κάθε πόλη και σε κάθε γειτονιά να αναπτυχθούν δράσεις για την υπεράσπιση του ΕΣΥ, για το δικαίωμα στην υγεία χωρίς αποκλεισμούς, για το δικαίωμα στη δουλεία και εν τέλει στη ζωή με αξιοπρέπεια.
Πιστεύω όμως ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος και όσο δύσκολος και αν είναι αξίζει να προσπαθήσουμε να τον διαβούμε.
- Ο Χ. Κόνιαρης είναι συνταξιούχος υγειονομικός πρώην μέλος των Γενικών Συμβουλίων της ΠΟΕΔΗΝ και της ΑΔΕΔΥ.
