Το μνημονιακό έγκλημα κατά του λαού συνεχίζεται και κορυφώνεται με τη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, την απώλεια χιλιάδων κλινών την ώρα που η προσέλευση στο ΕΣΥ αυξάνεται και την απώλεια του δικαιώματος στην ολοκληρωμένη θεραπεία για τον ασφαλισμένο και ανασφάλιστο ασθενή.
Προχθές ένας άνδρας 48 ετών έχασε τη ζωή του περιφερόμενος ανάμεσα σε τέσσερα Νοσοκομεία με ελλιπή ιατρική στελέχωση.
Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας, αντί να νιώσει συντριβή για τις τεράστιες ευθύνες που φέρει, προχωρά μια μέρα μετά, σε μια κίνηση ακραίου θράσους ανακοινώνοντας ότι αρχίζει το κλείσιμο νοσοκομείων κάνοντας αρχή από το 1ο και 7ο Νοσοκομείο ΙΚΑ στην Αθήνα, τα οποία παρείχαν υπηρεσίες σε εκατομμύρια συμπολίτες μας στην πολύχρονη λειτουργία τους.
Ο κ. Λυκουρέντζος, ενεργώντας ως «εξαπτέρυγο» της τρόικας, ξεκίνησε να αποδομεί το δημόσιο σύστημα υγείας δηλώνοντας με ανεκδιήγητο τρόπο ότι «δεν κλείνουν νοσοκομεία αλλά κτήρια», προαναγγέλλοντας παράλληλα και τον στόχο που έχει συνομολογήσει με την τρόικα να κλείσει περίπου τα μισά από τα 132 Νοσοκομεία της χώρας, δυσχεραίνοντας διαρκώς την πρόσβασή των πολιτών στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Απέναντι σε αυτή τη θανατηφόρο πολιτική οφείλουμε να αντισταθούμε, προκειμένου να επιβιώσουμε ως λαός και ως κοινωνία.
Κανένας μόνος του στην κρίση, αγώνας για ένα αναβαθμισμένο δωρεάν σύστημα υγείας για όλους όσους ζουν και εργάζονται στη χώρα.
21/9/2012
Ο Ανδρέας Ξανθός στη Βουλή
Ο Ανδρέας Ξανθός, βουλευτής Ρεθύμνου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και υπεύθυνος της ΕΕΚΕ Υγείας, στην παρέμβαση του στη Βουλή στα πλαίσια συζήτησης επίκαιρης επερώτησης για την Υγεία, αναφέρθηκε στο κλείσιμο 2 νοσοκομείων που έσπευσε να ανακοινώσει ο Υπουργός Υγείας.
O A.Ξανθός τόνισε :
«Πριν ακόμα ξεχαστούν οι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Υπουργού Υγείας ότι «δεν θα κλείσει κανένα νοσοκομείο», ήρθε η χθεσινή εξαγγελία του λουκέτου στο 1ο και 7ο Θεραπευτήριο του ΙΚΑ. Έχει μάλιστα το θράσος ο κ. Υπουργός να το παρουσιάζει ως αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες του βορειοδυτικού άξονα της Αττικής! Με το ίδιο θράσος, τα εξοντωτικά για την κοινωνία μέτρα που «μαγειρεύονται» αυτές τις μέρες παρουσιάζονται ως εγγύηση σωτηρίας της οικονομίας και της χώρας! Οι δημόσιες δεσμεύσεις του Υπουργού ότι από τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων και κλινικών και από τον «ακρωτηριασμό των Οργανισμών «δεν θα θιγούν οι υπηρεσίες προς τους πολίτες και ότι δεν θα χάσει κανείς τη δουλειά του», έχουν την ίδια αξία με τις προγραμματικές δεσμεύσεις της συγκυβέρνησης ότι «δεν θα ληφθούν άλλα οριζόντια μέτρα»! Μετακινούν ανθρώπους και κλινικές με απίστευτη προχειρότητα, αυθαιρεσία και ανευθυνότητα, μετατρέποντας τους ασθενείς σε «μετακινούμενους πληθυσμούς» προς αναζήτηση της περίθαλψης που έχουν ανάγκη, μάταια όμως κάποιες φορές, όπως δείχνουν πρόσφατες περιπτώσεις με τραγική κατάληξη.
Με ποια επιδημιολογικά δεδομένα, με ποιά στοιχεία νοσηλευτικής κίνησης, με ποιους δείκτες αξιολόγησης, με ποιο σχέδιο ενσωμάτωσης των κλινικών και του προσωπικού στους νέους χώρους, γίνονται αυτές οι συγχωνεύσεις;
Με κανένα! Ουσιαστικά κλείνουν 300 λειτουργούντα και όχι ανενεργά κρεβάτια (200 του 1ου και 100 του 7ου Θεραπευτηρίου του ΙΚΑ) και υπόσχονται ότι θα ανοίξουν στην καλύτερη περίπτωση 200. Η υποτιθέμενη εξοικονόμηση των 3,132 εκ. ευρώ είναι ελάχιστη μπροστά στις λειτουργικές παρενέργειες και το συνεπαγόμενο οικονομικό και κοινωνικό κόστος που θα προκύψει. Αυτό που ενδιαφέρει την κυβέρνηση είναι το πολιτικό μήνυμα προς την τρόικα, ότι δηλαδή τηρεί τις δεσμεύσεις της και μειώνει το κοινωνικό κράτος όπως έχει συναποφασιστεί. Εκτός όμως από τον «εξευμενισμό» της τρόικας, ο Υπουργός και η κυβέρνηση στέλνουν και προς τους πολίτες το μήνυμα ότι πρέπει να καταλάβουν πως αυτά που ήξεραν ως κοινωνικό συμβόλαιο στη χώρα να τα ξεχάσουν.
Οι καταστροφικές εξελίξεις στο χώρο της Δημόσιας Υγείας είναι το καλύτερο επιχείρημα για την κοινωνική αναγκαιότητα να σταματήσει ο σημερινός κατήφορος και να διακοπεί το μνημονιακό πείραμα. Δημιουργούν όμως και την πρόκληση να συγκροτηθεί ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο ανατροπής της μνημονιακής βαρβαρότητας, ενίσχυσης της κοινωνικής αλληλεγγύης και υπεράσπισης της δημόσιας περίθαλψης και των κοινωνικών κατακτήσεων».
