Αρχική ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΝΕΑ ΥΓΕΙΑ Λουκέτα, διαθεσιμότητες και απολύσεις για να δοθεί πλήρως η πρωτοβάθμια υγεία σε...

Λουκέτα, διαθεσιμότητες και απολύσεις για να δοθεί πλήρως η πρωτοβάθμια υγεία σε ιδιώτες

260

Σήμερα Σάββατο (21/12) ψηφίζεται στη Βουλή η τροπολογία του Υπουργείου Υγείας, με την οποία δίνεται η δυνατότητα στις υγειονομικές περιφέρειες να συστήνουν θέσεις Γιατρών και άλλων κλάδων υγειονομικού προσωπικού για τις ανάγκες της ΠΦΥ στις οποίες μπορούν να ενταχθούν οι εργαζόμενοι του ΕΟΠΥΥ που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα.

Σύμφωνα με αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, δίνεται η δυνατότητα στις ΥΠΕ να συστήνουν θέσεις του κλάδου ΠΕ ιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης   και όχι του κλάδου Γιατρών ΕΣΥ, όπως στην περίπτωση των Γιατρών των Νοσοκομείων.

Επιπρόσθετα, δίνεται η δυνατότητα οι ΥΠΕ να συσταθούν θέσεις στους κλάδους του υγειονομικού και διοικητικού προσωπικού.

Επίσης, η μισθοδοσία στο προσωπικό αυτό εξακολουθεί να διέπεται από τις διατάξεις του Ν. 4024/2011.Σύμφωνα με την τροπολογία με απόφαση του Διοικητή κάθε ΥΠΕ τοποθετείται το προσωπικό, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου αφού προηγηθεί αξιολόγηση των αναγκών που έχει το δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας της περιφέρειάς του.
Διευκρινίζεται επίσης ότι οι κενές θέσεις που παραμένουν ακάλυπτες παρέχεται η δυνατότητα να καλύπτονται από επικουρικό προσωπικό σύμφωνα με τις ισχύουσες διαδικασίες.
Διαβάστε την τροπολογία παρακάτω.

Αξίζει εδώ να κάνουμε ορισμένες πρώτες επισημάνσεις που σχετίζονται τόσο με την επιλογή της συγκυβέρνησης να παραχωρήσει πλήρως την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σους ιδιώτες αλλά και κάποιες που σχετίζονται με το εργασιακό μέλλον των εργαζομένων στον ΕΟΠΥΥ και τα Κέντρα Υγείας.

  1. Είναι προφανές ότι το νέο «σύστημα» Πρωτοβάθμιας που σχεδιάζει να δημιουργήσει η συγκυβέρνηση δεν είναι ούτε Σύστημα, ούτε Δημόσιο, ούτε καθολικό και φυσικά δεν παρέχει δωρεάν υπηρεσίες στου πολίτες. Η «υποχρέωση» να έχεις ασφαλιστική κάλυψη προκειμένου να έχεις πρόσβαση στο σύστημα, οι επιβαρύνσεις με συμμετοχές σε φάρμακα, εισιτήρια, ιατρικές πράξεις και διαγνωστικές εξετάσεις όχι μόνο δεν καταργούνται αλλά συνεχώς διευρύνονται δείχνουν ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού θα είναι εκτός συστήματος ενώ το υπόλοιπο θα πληρώνει ακριβά για τις υπηρεσίες υγείας.
  2. Το νέο σύστημα που ανακοινώνεται ως «δίκτυο δομών πρωτοβάθμιας υγείας» ουσιαστικά στηρίζεται στις υπηρεσίες που παρέχουν οι ιδιώτες πάροχοι και συμπληρωματικά κάποια κενα έρχονται να τα καλύψουν οι δημόσιες δομές. Οι δημόσιες δομές παρότι σήμερα είναι σημαντικά περιορισμένες, με το νέο σύστημα θα συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο με το κλείσιμο της πλειονότητας των υγειονομικών δομών του ΕΟΠΥΥ
  3. Οι δημόσιες δομές καλούνται να λειτουργήσουν υποτίθεται «ανταγωνιστικά» με τις υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα, να στηριχθούν στην είσπραξη «αποζημιώσεων» από τον καταρρέοντα ΕΟΠΥΥ και τη συμμετοχή των πολιτών. Έτσι θα χάσουν κάθε κοινωνικό χαρακτήρα, ενώ αν θέλουν να επιβιώσουν θα πρέπει να μπουν στη διαδικασία εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών.. Είναι προφανές ότι σε μια τέτοια περίπτωση ο μεγάλος επιχειρηματικός τομέας θα επικεντρώσει τις υπηρεσίες του σε τομείς με μεγάλη κερδοφορία ενώ ο δημόσιος θα έρχεται να καλύπτει περιοχές και τομείς που είναι οικονομικά ασύμφοροι για τον ιδιωτικό τομέα και δεν του αποφέρουν μεγάλη κερδοφορία. Αυτό θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στη συρρίκνωση και τον θάνατο των ελάχιστων δημόσιων δομών υγείας που σε πρώτη φάση θα αφήσει το Υπ. Υγείας ανοικτές.
  4. Το νέο σύστημα όχι μόνο δεν έχει σχέση με τις διεκδικήσεις του υγειονομικού κινήματος για αναπροσανατολισμό του συστήματος στην πρόληψη και την προαγωγή της υγείας, την ένταξη του στο ΕΣΥ, τη θεσμοθέτηση της ομάδας υγείας και του οικογενειακού γιατρού, αντίθετα φαίνεται ότι στοχεύσει στην θεραπεία και την αποκοπή του Συστήματος από το ΕΣΥ. Η υπαγωγή του νέου συστήματος στις ΥΠΕ, η αποδέσμευση των Κέντρων Υγείας από τα Νοσοκομεία, η διατήρηση των ιδιωτών γιατρών μέσω συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ δείχνει και την κατεύθυνση που θέλει να επιβάλει η συγκυβέρνηση.
  5. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία αναφορά στις δομές του ΕΟΠΥΥ και των περιφερειακών κέντρων υγείας και ιατρείων που θα διατηρηθούν. Αυτό θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες που σήμερα λόγω οικονομικής αδυναμίας αυτές οι δομές αποτελούν ίσως το μοναδικό τους αποκούμπι.
  6. Τέλος δυσοίωνο προοιωνίζεται το εργασιακό μέλλον τόσο των εργαζομένων στον ΕΟΠΥΥ όσο και των γιατρών του Οργανισμού. Μάλιστα δεν αποκλείεται η επιλογή που γίνεται για το προσωπικό του ΕΟΠΥΥ (διαθεσιμότητες, ψευτοαξιολόγηση κλπ) να επεκταθεί και στο προσωπικό των Κέντρων Υγείας. Η έλλειψη οποιασδήποτε αναφοράς για το πόσες δομές θα παραμείνουν «ζωντανές», η «αξιολόγηση» των αναγκών σε κάθε περιοχή από τις ΥΠΕ που θα προσδιορίσει πόσες δημόσιες δομές θα παραμείνουν ανοικτές με βάση τα «κενά» που αφήνουν οι ιδιώτες πάροχοι, είναι προφανές ότι θα έχει ως αποτέλεσμα ένα μέρος του προσωπικού του ΕΟΠΥΥ και ίσως και των Κέντρων Υγείας κατά τους κυβερνητικούς υπολογισμούς να «περισσεύει».

Αν οδηγούμαστε λοιπόν σε τέτοιες εξελίξεις το ζήτημα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είναι κρίσιμο για τις παροχές υγείας των πολιτών. Ο περιορισμός σκοπίμως του ζητήματος από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων των γιατρών του ΕΟΠΥΥ μάλλον συγκαλύπτει την κυβερνητική επίθεση στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Ο Αγώνα να μείνουν ανοικτές οι δημόσιες δομές υγείας, η πλήρης κάλυψη δωρεών όλων των πολιτών σε υπηρεσίες υγείας από το Δημόσιο χωρίς χαράτσια και περιορισμούς, η απόκρουση την ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών υγείας, σε συνδυασμό με την απόκρουση των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων είναι σήμερα τα ζητήματα που πρέπει να θέσει στην προμετωπίδα του το εργατικό και λαϊκό κίνημα.