Μπορεί η κυβέρνηση της ψευτοαριστεράς να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, εξαιτίας της εφαρμοζόμενης πολιτικής και της ανίερης συμμαχίας της με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, όμως απολαμβάνει της ευγενούς στήριξης σε κάθε πρωτοβουλία της από τον νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Τελευταίο παράδειγμα η στήριξη της πρωτοβουλίας του Ιδρύματος Ωνάση που σε συνεργασία με τον αν. Υπουργό Υγείας διεκδικεί από την Τράπεζα Πειραιώς το “αμαρτωλό” Ερρίκος Ντυνάν.
Οι εκπρόσωποι του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζουν ότι το νοσοκομείο φτιάχτηκε σε μεγάλο βαθμό με χρήματα του Ελληνικού λαού, ζητούν να στηριχθεί η πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ωνάση για να εξαγοράσει το Ερρίκος Ντυνάν από την Τράπεζα Πειραιώς με την υπόσχεση ότι θα περάσει γενικόλογα υπό δημόσιο έλεγχο.
Ταυτόχρονα αναγνωρίζουν ότι αυτή την περίοδο υπάρχουν εξαγορές ιδιωτικών νοσοκομείων από μεγάλα κερδοσκοπικά funds με τις ευλογίες -λέμε εμείς -της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ.
Και τα ερωτήματα που τίθενται είναι:
-
Αφού ο Ελληνικός λαός πλήρωσε για το Ερρίκος Ντυνάν, γιατί η κυβέρνηση δεν το κρατικοποιεί και δεν το περνά έτσι υπό τον δημόσιο έλεγχο;
-
Τι διασφαλίζει ότι η εξαγορά του Ερρίκος Ντυνάν από το Ίδρυμα Ωνάση, εγγυάται ότι αυτό θα περάσει στην ιδιοκτησία του Δημοσίου; Μήπως εννοούν ότι ο δημόσιος έλεγχος θα είναι αντίστοιχος με αυτόν που τηρείται στο καρδιοχειρουργικό κέντρο Ωνάσειο όπου οι ιδιωτικές εμπορευματικές σχέσεις ζουν και βασιλεύουν;
-
Μήπως ο Ελληνικός λαός δεν πλήρωσε ακριβά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και χρειάζεται σήμερα να δοθούν μερικές δεκάδες εκατομμύρια για την εξαγορά του Ντυνάν;
-
Από πότε το συνδικαλιστικό κίνημα ανέλαβε το ρόλο του διαμεσολαβητή για εξαγορές επιχειρήσεων προκειμένου οι τράπεζες να ξεφορτωθούν τις ζημίες και ταυτόχρονα να βγει λάδι το αμαρτωλό καθεστώς που δημιούργησε το Ερρίκος Ντυνάν;
-
Από πότε, τέλος, το συνδικαλιστικό κίνημα ωραιοποιεί την δράση των λεγόμενων εθνικών ευεργετών;
Δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε την αφωνία του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού στις επιθετικές εξαγορές ελληνικών επιχειρήσεων από κερδοσκοπικά funds στο χώρο της υγείας. Μέσα στο πλαίσιο που διαμορφώθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζει και αυτή η κυβέρνηση κινούνται τα κερδοσκοπικά funds για την εξαγορά του Ντυνάν. Για όλα αυτά ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν λέει τίποτα για να μην θίξει την πολιτική ηγεσία του Υπ. Υγείας.
Όμως, αν ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός ενδιαφερόταν πραγματικά να περάσει το Ντυνάν υπό δημόσιο έλεγχο, ένα και μόνο αίτημα έπρεπε να θέσει:
Την κρατικοποίηση του Ντυνάν χωρίς καμία αποζημίωση, την ένταξή του στο ΕΣΥ και την διασφάλιση της δουλειάς των εργαζομένων. Αντίθετα η πρόταση που απευθύνει στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι να λειτουργήσει αυτό ως ντίλερ των τραπεζιτών και των “εθνικών ευεργετών”.
