Το τελευταίο χρονικό διάστημα, και όχι μόνο, εντείνονται τα κυβερνητικά παιχνίδια σχετικά με τον αριθμό των εργαζομένων στα Νοσοκομεία. Πίνακες, “βαθυστόχαστες αναλύσεις” και δηλώσεις επιχειρούν να αναστρέψουν την τραγική πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι σε αυτά λόγω των χιλιάδων συνταξιοδοτήσεων που σε πολύ μικρό βαθμό αναπληρώθηκαν με μόνιμες προσλήψεις.
Όλα αυτά γίνονται παρά το γεγονός ότι οι αριθμοί που δημοσιεύονται από την απογραφή του ανθρώπινου δυναμικού που εργάζεται στο δημόσιο, διαψεύδουν τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς.
Έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί στο ζήτημα αυτό, φαίνεται όμως ότι κάποιοι επιχειρούν για τους δικούς τους λόγους να παρουσιάσουν μια ειδυλλιακή εικόνα της κατάστασης.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Στοιχεία για την στελέχωση των μονάδων υγείας υπάρχουν στην απογραφή του ανθρώπινου δυναμικού του δημοσίου από τον Δεκέμβρη του 2012. Τότε στο σύστημα υπηρετούσαν 94.164 εργαζόμενοι στο Δημόσιο Σύστημα υγείας. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι ιδιαίτερα μετά την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών από το 2010 έως το τέλος του 2012, εγκατέλειψαν το δημόσιο με συνταξιοδότηση σχεδόν 70 χιλιάδες εργαζόμενοι, ανάμεσα σε αυτούς και αρκετές χιλιάδες εργαζόμενοι στην υγεία. Είναι προφανές ότι με την έναρξη των μνημονίων στην υγεία υπηρετούσαν πάνω από 100 χιλιάδες εργαζόμενοι.
Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρέλαβε την υγεία, σύμφωνα με τα στοιχεία του ανθρώπινου δυναμικού το Ιανουάριο του 2015, με 79.023 μονίμους εργαζόμενους στις μονάδες υγείας. Σήμερα (τα τελευταία στοιχεία που είναι διαθέσιμα Αύγουστος του 2018) υπηρετούν στις μονάδες υγείας 79.429 εργαζόμενοι. Η προσπάθεια να συγκριθεί το ανθρώπινο δυναμικό στην υγεία με τον αριθμό των υπηρετούντων τον Ιανουάριο του 2015 είναι βεβαίως βολική για την Κυβέρνηση όμως δεν μπορεί να αποτυπώσει το μέγεθος του προβλήματος.
Αρκετοί μάλιστα δικαιολογημένα ισχυρίζονται ότι ο αριθμός του προσωπικού στα Νοσοκομεία αυτή τη στιγμή είναι μικρότερος ακόμα και με αυτόν του 2015 αφού ένα μικρό τμήμα των προσλήψεων έχει οδηγηθεί στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. (Γιατροί και προσωπικό σε ΚΥ, ΤΟΜΥ).
Αν κάποιος ήθελε να αξιολογήσει την κατάσταση σε σχέση με την στελέχωση των μονάδων υγείας, θα έπρεπε να πάρει ως βάση το χρόνο έναρξης της εφαρμογής των μνημονίων. Αυτό θα αναδείκνυε ότι το δημόσιο σύστημα έχει υποστεί μια τεράστια αφαίμαξη σε ανθρώπινο δυναμικό που ξεπερνά τις 20.000 εργαζομένους. Προσπερνάμε βεβαίως το γεγονός ότι ακόμα και τότε (2010) ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε – και δικαιολογημένα – για υποστελέχωση των μονάδων υγείας αφού η πρωτοβάθμια περίθαλψη είχε τεράστια κενά ενώ τα δημόσια Νοσοκομεία παρουσίαζαν σε αρκετούς κλάδους σημαντικές ελλείψεις.
Η προσπάθεια να εμφανιστεί ως επίτευγμα το γεγονός ότι από έναν τεράστιο αριθμό αποχωρήσεων, που ξεπερνά τις 25000, καλύφθηκαν με μόνιμες προσλήψεις 6000 θέσεις, είναι τουλάχιστον πρόκληση στα μάτια των εργαζομένων στην υγεία. Πολύ περισσότερο όταν ακόμα και μετά την τυπική “έξοδο” από τα μνημονιακά προγράμματα οι προκηρύξεις για το 2019 είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες.
Όμως η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ένα ακόμα μικρό μέρος των λειτουργικών κενών σε προσωπικό καλύφθηκε με επικουρικό προσωπικό και συμβασιούχους από τον ΟΑΕΔ. Μάλιστα ενόψει της μακράς προεκλογικής περιόδου ετοιμάζεται να προχωρήσει σε νέες προσλήψεις επικουρικών και ανέργων μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ. Είναι προφανές ότι η ελαστική εργασία εισβάλει μαζικά στα Νοσοκομεία για να αντικαταστήσει την μόνιμη και σταθερή δουλειά. Πρέπει εδώ να ομολογήσουμε ότι η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ξεπέρασε και τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και αναδεικνύεται πρωταθλήτρια στο ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων στα Νοσοκομεία. Την ίδια τακτική ακολουθεί και στις υποστηρικτικές υπηρεσίες αφού στα μισά νοσοκομεία οι εργολάβοι συνεχίζουν να αλωνίζουν ενώ στα άλλα μισά οι εργαζόμενοι υφίστανται τη νέα ομηρία των προσωρινών συμβάσεων.
Οι πλειοψηφίες στην ΠΟΕΔΗΝ απέναντι σε αυτή την κατάσταση παραμένουν αδρανείς, είτε πρόκειται για τις ΔΗΣΥ – ΔΑΚΕ που απλώς “φωνασκούν” είτε το κυβερνητικό ΑΡΜΑ που χειροκροτεί τους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Το ΜΕΤΑ Υγειονομικών – Ενωτική Αγωνιστική Συνεργασία έχει επισημάνει από την πρώτη στιγμή ότι πρέπει να αναπτυχθεί ένας μεγάλος αγώνας, που μαζί με τα άλλα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους, θα διεκδικήσει την σταθερή εργασία μέσω της στελέχωσης των νοσοκομείων με μόνιμο προσωπικό.
Έχει προτείνει την κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, την μονιμοποίηση των συμβασιούχων με την μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου και την προκήρυξη όλων των οργανικών θέσεων.
Ταυτόχρονα θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να επανασυσταθούν οι οργανικές θέσεις τόσο στις υποστηρικτικές υπηρεσίες όσο και σε άλλους κλάδους που καταργήθηκαν με μνημονιακές ρυθμίσεις, να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι στην καθαριότητα, φύλαξη και εστίαση των Νοσοκομείων και να προκηρυχθούν οι υπόλοιπες.
X.K.
