Του Ζώη Πεπέ
Στα 160 δισ. περίπου ευρώ, έφτασε πλέον, με την προσθήκη άλλων 60 δισ., το σύνολο της κρατικής ενίσχυσης προς τις τράπεζες, για να καλυφθεί η τρύπα ρευστότητας από τη διαρροή καταθέσεων και το «κούρεμα» των ομολόγων. Ποσό που είναι υπερδιπλάσιο από το πραγματικό όφελος του «κουρέματος» του χρέους της χώρας. Την ίδια στιγμή, έχει μηδενιστεί ο νέος δανεισμός σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, βαθαίνοντας την ύφεση και τα αδιέξοδα της οικονομίας.
Αυτός ο φαύλος καταστροφικός μονόδρομος του δόγματος «να σώσουμε τις τράπεζες», χωρίς μάλιστα ελπίδα για την κοινωνία και την ανάπτυξη, δεν φαίνεται να τελειώνει.
Αυτές οι εγγυήσεις, φυσικά, είναι πέρα από την ανάγκη να καταβληθούν έως και 30 δις σε ρευστό για την επενακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ποσό που θα αντληθεί από το νέο δανεισμό, τον οποίον θα πληρώσουν εν καιρώ οι έλληνες πολίτες, και θα καταβληθεί μέσω ενός ειδικού ταμείου
(Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Στήριξης), που έχει συσταθεί από το πρώτο μνημόνιο και διοικείται υπό τον έλεγχο της τρόικας.
ΒΡΑΔΙΝΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ
Με νομοθετική ρύθμιση που κατατέθηκε την Τετάρτη βράδυ στη Βουλή, το Δημόσιο θα διαθέσει επιπλέον 30 δισ. ευρώ στην Τράπεζα της Ελλάδος. Με τις εγγυήσεις αυτές, η ΤτΕ θα αντλήσει ρευστότητα, την οποία στη συνέχεια θα διοχετεύσει στις τράπεζες μέσω του έκτακτου μηχανισμού που διαθέτει (ELA), λαμβάνοντας από αυτές, ως ενέχυρο, τίτλους που, όμως, έχουν απαξιωθεί και δεν είναι, πλέον, επιλέξιμοι από το ευρωσύστημα, λόγω της υποβάθμισης της οικονομίας.
Μετά τη χορήγηση και νέου πακέτου εγγυήσεων – του πέμπτου – προς το εγχώριο πιστωτικό σύστημα εκτιμάται ότι το ελληνικό δημόσιο προσανατολίζεται να προχωρήσει και σε άλλο ένα πακέτο εγγυήσεων 35 δισ.
Αυτό είναι επιβεβλημένο, λόγω της μεγάλης εκροής καταθέσεων τον τελευταίο ενάμιση μήνα. Εξέλιξη που οδήγησε τις τράπεζες να αυξήσουν σημαντικά την άντληση κεφαλαίων από τον ELA (μηχανισμός έκδοσης ευρώ με την ευθύνη της Τράπεζας της Ελλάδος) και να κάνουν χρήση του σημαντικότερου μέρους του τελευταίου πακέτου εγγυήσεων.
Κυβέρνηση και τραπεζίτες κρίνουν απαραίτητο να υπάρχει «μαξιλάρι» εγγυήσεων της τάξης των 60 δισ. ευρώ, για το επόμενο ιδιαίτερα κρίσιμο διάστημα, μέχρι να κυρωθεί η νέα δανειακή σύμβαση και να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για την οριστική μορφή του PSI plus.
Είναι μια προσπάθεια να αντισταθμιστεί κυρίως η σταθερή εκροή των καταθέσεων, το ύψος της οποίας αγγίζει τα 60 δις. ευρώ από τις αρχές του 2010.
Με τις νέες εγγυήσεις το δημόσιο σκοπεύει να θωρακίσει τις τράπεζες και από την κατά 50% απομείωση των ομολόγων τους. Συγκεκριμένα, λόγω του «κουρέματος», αναμένεται να εκπέσουν περί τα 25 δις. ευρώ εγγυήσεις (ομόλογα του δημοσίου) που έχουν κατατεθεί στην ΕΚΤ με αντάλλαγμα την παροχή ρευστότητας και τα οποία θα πρέπει να αντικατασταθούν.
Σημειώνεται, ότι με το νέο αυτό πρόγραμμα, το πιστωτικό σύστημα θα έχει λάβει άμεσα και έμμεσα κρατική βοήθεια ύψους 157 δις ευρώ, ενώ τις προηγούμενες εβδομάδες οι ελληνικές τράπεζες χρησιμοποίησαν ήδη το μεγαλύτερο μέρος από το 4ο πρόγραμμα κρατικής ενίσχυσης, μέσω της παροχής εγγυήσεων, ύψους 30 δισ. ευρώ. Μάλιστα, από αυτά τα 157 δισ. ευρώ, τα 4 αφορούν προνομιούχες μετοχές και τα 8 δισ. ομόλογα που εξέδωσε το ελληνικό δημόσιο.
EΚΤΑΚΤΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
Την ίδια στιγμή, κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών δηλώνουν, ότι θα υπάρξει και μηχανισμός έκτακτης παροχής ρευστότητας στις τράπεζες από την ΕΚΤ -και με την εγγύηση του EFSF- την περίοδο που θα τεθεί σε εφαρμογή η ανταλλαγή ομολόγων συνεπεία του PSI plus.
Να σημειωθεί ότι, βάσει των προειδοποιήσεων από τους οίκους αξιολόγησης, η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας θα υποβαθμισθεί στην κατηγορία του selective default, με το που θα επιτευχθεί συμφωνία οικειοθελούς κουρέματος του χρέους μέσω ανταλλαγής- μετακύλησης ομολόγων.
Για ένα διάστημα μερικών ημερών (ως 15 ημέρες) και μέχρι οι οίκοι να αναβαθμίσουν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, θα πρέπει να υπάρξει έκτακτος μηχανισμός χορήγησης ρευστότητας για τις ελληνικές τράπεζες.
Και αυτό, γιατί τα ομόλογα που έχουν εκδώσει με εγγύηση Δημοσίου δεν θα γίνονται αποδεκτά όπως και τα κρατικά ομόλογα. Στην ενδιάμεση περίοδο ο EFSF θα παράσχει, σύμφωνα με τον κ. Βενιζέλο, εγγυήσεις στην ΕΚΤ για να συνεχίσει η τελευταία να παράσχει την αναγκαία ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες.
Με δεδομένη τη διεύρυνση της κρίσης, ειδικά στην Ευρώπη, πόσες εγγυήσεις και κεφάλαια, άραγε, θα χρειαστεί ακόμη ο Μινώταυρος του χρηματοπιστωτικού συστήματος για να ικανοποιηθεί;
Αναδημοσίευση από ΕΠΟΧΗ, 27-11-2011
